Yumi
@clementinery
Reklam
Zor oldu ama sonunda kitabı bitirdim. Üzerine birkaç söz söylemeden geçmek istemiyorum.
Kitap "gençlerin dilinden anlayan yazarımız" İpek Ongun tarafından ebeveynler için yazılıyor. Öncelikle kitabın 1995 basımı olduğunu unutmamakta fayda var. 27 yıl, düz hesap 30 senelik bir kitap. O zamandan bu zamana dünyadaki ve toplumdaki değişiklikler yadsınamaz boyutta. Günümüzde okununca anlamsız kaçan çokça taraf da bulunuyor bu sebepten. Aynı şekilde aradan geçen yıllara rağmen toplumun hiçbir ilerleme gösteremediği konuları da görüyoruz.
Kitap dönemi içinde düşünüldüğünde içerik bakımından iyi bir yol gösterici. Lakin benim sorunum daha çok yazar ve üslupla diyebilirim. Kitabın tamamında İpek Ongun'un kendini gençleri anlayan nadide yetişkinlerden birisi olarak lanse ediş biçimi, sürekli gençlerden topladığı mektuplarla ve kendi sözleriyle okuyup araştırdığı bilgileri aktardıktan sonra okuduğu uzmanların sözlerini yazması, bir konu içerisinde gereksiz kişisel hayatına girmesi kitabı çok yazarın üzerine odaklamış. Gerçekten işe yarar şeyler söylüyor olsa bile "Bakın, bem gençleri ne güzel anlıyorum. Bakın ben ne güzel ebeveynlik yapıyorum." tarzı bir etki yaratan yazış biçimi bu kitabı okuması olası ebeveynlerin kitaptan efektif şekilde yararlanmalarını engelleyebilir. Şahsen ben bir noktada sadece ego kasması gibi gelen İpek Ongun'un gerek kişisel hayatı gerek çevresindeki (benim gibi çevrem de harika ebeveyn imajı) insanların hayatlarından verdiği örneklere dayanamayıp kitabı yarım bıraktım.
Her şeye karşın bir gençlik yazarının hitap ettiği kitleyi etkileyen gruplara bu şekilde seslenmesi ve elini taşın altına koyması çok güzel bir şey.
Reklam