Kitapkolik
@clever2222
Herkesin Gerçeği, Bilgisi Kadardır..
118 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Atatürk Cumhuriyeti ilan etmeden önce halkına yaptığı konuşmalarda; "Yozlaşmış Arap şeylerinin aptal kural ve teorileri, Türk halkının iradesini zehirlemiştir. Tembel din adamlarından oluşan bir grup, Türklerin gelişmesini engellenmiştir. Artık yeter! Bu parazitler bir daha asla Türk geleneklerini ve yaşam şeklini etkileyemeyecekler. Yemeğine, yatma kalkma vaktine ve kılık kıyafetine karışamayacaklar." Halife Abdülmecit için ise"Lider olmak için bir dine ihtiyaç duyan bir lider güçsüzdür.Güçsüzler lider olamaz". Halk ise şaşkınlıkla daha önce hiç duymadığı bu sözleri alkışlıyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kurtuluş savaşının bitimini izleyen günlerde, Atatürk Ankara'dan İzmir'e yolculuk yaparken kendi kendine "Ben orduya hakimim. Yüzbin Türk askeri komutam altında. Bırak politikacılar sesleri kısılana dek tartışarak zayıflasınlar ve yorgun düşsünler. Sonra sakallarından tutup onları hizaya sokmasını bilirim ben" diye düşündü. Kendi düşünceleri berrak ve devrimciydi. Bir kere herşeye burnunu sokan son yabancı güç İngilizleri de memleketten kovdu mu, Sultan Vahdettin'in ipini de rahatlıkla çekebilirdi. Sonra da hilafeti yani çürümüş yapının son izini de silecekti. Bir cumhuriyet ilan edecekti. Son olarak "ben hükmedeceğim" diye mırıldandı..
Mustafa Kemal Çanakkale'de, bombalardan parçalanmış siperlerde gençleştiğini hissediyor, bu yorgun ancak savaşın katılaştırdığı kahraman Türk askerlerinden kendine güven ve sıcaklık topluyordu. "Beni cehennemin kapısına, hatta içine kadar takip ederler" diye düşündü. Gerçi Çanakkale Savaşı da bundan farklı değildi..
Kolay kazanılmış bir mutluluk mu? Yoksa insanı yücelten acı mı daha iyi?
Sayfa 134
