bir ıstırap kaması beynimi ikiye yardı ve zulmedilen ya da zulmeden hepimizin vahşiliğinin ötesinde, dört köşe gri taşların sertliğinin ötesinde, senin solgun yüzünü ve zeytuni badem gözlerini tanıdım.
bazen, geldiğim noktayı yeniden değerlendirdiğimde, beynimde kocaman karanlık tuvallerin hareket ettiğini hissediyorum, uyurgezer gibi yürüyorum ve çürüme sürecim hiçbir zaman görülmemiş bir rüyanın yapısı içinde yer alıyormuş gibi geliyor.