dante

dante
@cloushea
çok şey hakkında az şeyler biliyoruz bu da bizi tehlikeli yapmaya yetiyor
kaçmak… bu tek çare; buradaki dingin hayatı bırakıp yine o kâbus ve kalabalık içine girmek… bu, elinde olmayan, isteyerek yapamayacağı fedakârlıktı… son tehlikeye kadar oturup sonra kaçmaktan başka çare yoktu, halbuki hiçbir zaman tehlike o dereceye gelmeyecekti.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
dönülmesi mümkün olmayan bir yolda olduğunu korkak bir çaresizlikle fark ediyordu.
şimdi korku ve telaşa o denli esir olmuştu ki bu sabah kendisinden nefret ediyor, iğreniyordu; perişandı.
kafasına taktığı bir şeyi yapmaya başladı mı artık tehlikeyi hiç düşünmeden yoluna devam ederdi.
o bir dünya, tapınılan bir dünya oluyor, orada suad’la bilrikte olmak, bu kötü dünyada olmamışlarsa, hiç değilse orada birleşmiş olmak, onu sarhoş ediyor, kendisinden geçiriyordu.