Herkes günün birinde kendisini babasından, öğretmenlerinden ayıracak adımı atmak, bir bakıma yalnızlığın tokadını yemek zorundadır, ne var ki insanların çoğu buna pek katlanamaz, kısa süre sonra yine siner, kendilerine sığınacak bir yer ararlar.
Her insanın yaşamı, onu kendine götüren bir yoldur, bir yol denemesi, bir yol taslağıdır. Hiçbir insan tamamen kendisi olamamıştır, yine de herkes gücü yettiğince ilerler bu yolda, kimi biraz daha gözü açık, kimi biraz daha gözü kapalı.