"Ağaca isim verince ağaç birden bir şahsiyet kazandı.Aramızda sevgi,saygı ve muhabbetten oluşan doğal ve latif bir ilişki gelişti.İlginctir ki neye isim versem kendiliğinden onurlu ve saygıdeğer bir kişilik kazanıyordu sanki.
"O(Yaradan) koşulsuz seviyordu.İşte bunu düşünmek beni neredeyse vecde düşürüyordu.Sevgisinin aması yoktu,fakatı yoktu ,şayeti yoktu.En önemlisi nihayeti de yoktu.Sonsuzdu Kendisi gibi sevgisi de.İnsan bu halde kendini nasıl harika ve özel hissetmez ki?Şu dünyada sevilmekten daha çok iyi hissettiren, kişiye özgüven veren başka ne var ki?Hele ki böyle katıksız, böyle oluk oluk üzerimize yağdırılan, koşulsuz,pür bir sevgi..."