‘İmâm-ı Şâfiî; sabretmem gerekiyor, tâ ki sabrım sabrıma tahammül edemeyene kadar. Sabretmem lazım tâ ki Allah meselem için bir kapı açana kadar. Ve sabretmem lazım tâ ki sabrım, sabretmem gereken bir meseleye sabrettiğimi bilene kadar.’
Reklam
“Hayatta en tiksindiğim şey, toplumsal ahlak edebiyatı.”
“İroni, bilincin kendi kendinin bilincine vardığının ilk işaretidir,”