“Elimden geldiğince kenarlarda durmak istiyorum. Kenardayken ortadan göremeyeceğiniz bir sürü şeyi görürsünüz.” Diyor Kurt Vonnegut bir yerde.
‘Herkes ortada durmak istiyor bugün. En görünür yerde… Oysa görünür olmakla görür olmak genellikle ters orantılı geliştirilebilen kabiliyetler. Çok görünür olanlar görmeye çok vakit, çok enerji, çok zihin mesaisi, çok kalp gayreti ayıramaz hale geliyor. Görmeyi daha iyi becerebilenlerse görünür olmanın insanı nasıl kısıtladığını ve eksilttiğini görebiliyor her şeyden önce.’
‘uçurumun kenarındayım Hızır
Bir dilber kalesinin burcunda
Muhteşem belaya nazır
Topuklarım boşluğun avucunda
Derin yâr adım çağırır
Kaldım parmaklarımın ucunda
Bir gamzelik rüzgar yetecek
Ha itti beni ha itecek
Uçurumun kenarındayım Hızır
Civan hazır
Divan hazır
Ferman hazır
Kurban hazır.’