Ne kitaptı bu böyle!! okuduğum ilk Sandor Marai metni oldu, zaten elimde başka kitapları da vardı, kesinlikle sonuncu metin olmayacak. Övüldüğü kadar varmış.
İki farklı sosyal sınıftan iki küçücük çocu, henüz 12 yaşındayken, arkadaştan da öte bir dostluk ilişkisi ile birbirlerine bağlanır. Öyle bir dostluktur ki bu, yedikleri içtikleri, hatta uyudukları odalar bile aynı hale gelir. Biri son derece zengin, diğeri alabildiğine yoksul olan, hayattaki başarıları ve ilgileri aslında neredeyse birbirine taban taban zit olan bu iki çocuk ve daha sonra genç, bir nedenle otuzlu yaşlarında birinin tropiklere gitmesiyle ayrılırlar. Elimizdeki bu kısacık metin, bu iki dostun 41 yıl ayrılıktan sonra bir araya gelmeleri ile başlar ve zaten o gece de biter. Öyle bir gecedir ki bu, müthiş bir psikolojik derinliği olan ve sayfalar süren monologla, terk edilen arkadaşın, tüm ilişkiyi didik didik etmesi üzerine kurulmuştur. Son derece derinlikli, katman katman açılan ve sürekli bir gerilimi arka planda hissettiren, kısacık bir metin ama çok kudretli bir metin
Çok beğendim.