Toυλίν Γκoυρέλ
@coelum
"Çok yakında," derdim "Dimitrina. Hem de çok yakında. Kadınlar yeniden doğuracaklar kendilerini."
Lisans
28 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Kitaba ne diyeceğimi tam kestiremiyorum. Yayınevinden mi kaynaklı bilmiyorum ama çok sıktı. Normalde "Kaplumbağalar", "İnce Memed" gibi köy romanlarına aşığımdır. Hatta benim için köy romanları klasiklerden bile daha değerlidir ancak bu hikâye olarak çok güzel olsa da ne bileyim tuhaf geldi.
Tasarım olarak hoş bir kitap. Konudan da kısaca bahsedeyim. Karabibik, yaşlı bir adam ve karısı ölmüş. Bir kızı var, Huri. Kız bayağı bir tembel ve Karabibik'in tek hayali bir çift öküz sahibi olmak. Oluyor da ama doktorun karısına olan sarkıntılığından hoşlanmadım.
Aslına bakılırsa kitap gerçeklik hissi veriyor. Yani bir köylünün genel yaşamını çok güzel özetliyor, betimliyor. Gerçekten Karabibik oluyorsunuz. Bir yandan da sistem eleştirisi diyebilirim. Çünkü köylüye sahip çıkılmadığını, onların koşullarını çok güzel anlatıyor. Yani kitap hem güzel hem sıkıcı.
Bir İnce Memed olmasa da okunması gereken bir eser.
Reklam
𝐵𝑢 𝑚𝑢ℎ𝑡𝑒𝑠̧𝑒𝑚 𝑘𝑖𝑡𝑎𝑏𝑎 𝑛𝑖𝑐̧𝑖𝑛 𝑑𝑎ℎ𝑎 𝑜̈𝑛𝑐𝑒 𝑜𝑘𝚤𝑚𝑎𝑦𝑎 𝑏𝑎𝑠̧𝑙𝑎𝑚𝑎𝑑𝚤𝑚 𝑑𝑖𝑦𝑒 𝑘𝑒𝑛𝑑𝑖𝑚𝑒 𝑐̧𝑜𝑘 𝑘𝚤𝑧𝑑𝚤𝑚. 𝐺𝑒𝑟𝑐̧𝑒𝑘𝑡𝑒𝑛 𝑜𝑘𝑢𝑚𝑎𝑑𝚤𝑔̆𝚤𝑛𝚤𝑧 ℎ𝑒𝑟 𝑠𝑎𝑛𝑖𝑦𝑒, 𝑠𝑎𝑙𝑖𝑠𝑒 ℎ𝑎𝑦𝑎𝑡𝚤𝑛𝚤𝑧𝚤𝑛 𝑒𝑛 𝑔𝑢̈𝑧𝑒𝑙, 𝑒𝑛 𝑑𝑢𝑦𝑔𝑢𝑠𝑎𝑙 𝑎𝑛𝚤𝑛𝚤 𝑘𝑎𝑦𝑏𝑒𝑑𝑒𝑟𝑠𝑖𝑛𝑖𝑧 𝑏𝑎𝑛𝑎 𝑘𝑎𝑙𝚤𝑟𝑠𝑎.
𝑆̧𝑜̈𝑦𝑙𝑒 𝑏𝑎𝑠̧𝑙𝑎𝑚𝑎𝑘 𝑖𝑠𝑡𝑖𝑦𝑜𝑟𝑢𝑚: 𝐾𝑖𝑡𝑎𝑏𝚤𝑛 𝑡𝑎𝑠𝑎𝑟𝚤𝑚𝚤 𝑔𝑎𝑦𝑒𝑡 ℎ𝑜𝑠̧. 𝑌𝑎𝑧𝑎𝑟𝚤𝑛 𝑑𝑖𝑙𝑖 𝑐̧𝑜𝑘 𝑎𝑘𝚤𝑐𝚤, 𝑡𝑒𝑚𝑖𝑧. 𝐻𝑖𝑘𝑎̂𝑦𝑒 𝑚𝑢ℎ𝑡𝑒𝑠̧𝑒𝑚. 𝐵𝑒𝑡𝑖𝑚𝑙𝑒𝑚𝑒𝑙𝑒𝑟 𝑚𝑢ℎ𝑡𝑒𝑠̧𝑒𝑚. 𝑇𝑎𝑛𝑝𝚤𝑛𝑎𝑟 𝑡𝑎𝑏𝑖𝑖 𝑘𝑖 𝑏𝑒𝑡𝑖𝑚𝑙𝑒𝑚𝑒 𝑢𝑠𝑡𝑎𝑠𝚤 𝑎𝑛𝑐𝑎𝑘 𝑏𝑖𝑙𝑒𝑚𝑖𝑦𝑜𝑟𝑢𝑚, 𝑇𝑎𝑛𝑝𝚤𝑛𝑎𝑟 𝑜𝑘𝑢𝑟𝑘𝑒𝑛 𝑏𝑒𝑛𝑖 𝑔𝑒𝑟𝑐̧𝑒𝑘𝑡𝑒𝑛 𝑦𝑜𝑟𝑎𝑛 𝑏𝑖𝑟 𝑦𝑎𝑧𝑎𝑟. 𝑌𝑎𝑠̧𝑎𝑟 𝐾𝑒𝑚𝑎𝑙'𝑖𝑛 𝑏𝑒𝑡𝑖𝑚𝑙𝑒𝑚𝑒𝑠𝑖 𝑎𝑧 𝑣𝑒 𝑜̈𝑧.
𝐾𝑖𝑡𝑎𝑏𝚤𝑛 𝑘𝑜𝑛𝑢𝑠𝑢𝑛𝑎 𝑔𝑒𝑙𝑒𝑐𝑒𝑘 𝑜𝑙𝑢𝑟𝑠𝑎𝑚, 𝑘𝑢̈𝑐̧𝑢̈𝑘 𝑏𝑖𝑟 𝑐̧𝑜𝑐𝑢𝑔̆𝑢𝑛, ℎ𝑎𝑘𝑠𝚤𝑧𝑙𝚤𝑘𝑙𝑎𝑟𝑎 𝑘𝑎𝑟𝑠̧𝚤 𝑔𝑜̈𝑠𝑡𝑒𝑟𝑑𝑖𝑔̆𝑖 𝑑𝑢𝑟𝑢𝑠̧ 𝑣𝑒 𝑐𝑒𝑠𝑎𝑟𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑦𝑒 𝑜̈𝑧𝑒𝑡𝑙𝑒𝑦𝑒𝑏𝑖𝑙𝑖𝑟𝑖𝑚. 𝑀𝑒𝑚𝑒𝑑 𝑖𝑙𝑒 𝑔𝑢̈𝑙𝑢̈𝑦𝑜𝑟, 𝑀𝑒𝑚𝑒𝑑 𝑖𝑙𝑒 𝑢̈𝑧𝑢̈𝑙𝑢̈𝑦𝑜𝑟, 𝑜𝑛𝑢𝑛𝑙𝑎 𝑐̧𝑎𝑡𝚤𝑠̧𝑚𝑎𝑦𝑎 𝑔𝑖𝑟𝑖𝑦𝑜𝑟, 𝑜𝑛𝑢𝑛𝑙𝑎 𝑎𝑡 𝑘𝑜𝑠̧𝑡𝑢𝑟𝑢𝑦𝑜𝑟, 𝑜𝑛𝑢𝑛𝑙𝑎 𝑖𝑛𝑡𝑖𝑘𝑎𝑚 𝑎𝑙𝚤𝑦𝑜𝑟𝑠𝑢𝑛𝑢𝑧. 𝐴𝑠̧𝑘𝚤 𝑀𝑒𝑚𝑒𝑑 𝑖𝑙𝑒 𝑜̈𝑔̆𝑟𝑒𝑛𝑖𝑦𝑜𝑟𝑠𝑢𝑛𝑢𝑧.
𝑁𝑒 𝑘𝑎𝑑𝑎𝑟 𝑎𝑛𝑙𝑎𝑡𝑠𝑎𝑚 𝑎𝑧 𝑔𝑒𝑙𝑖𝑟 𝑏𝑢 𝑘𝑖𝑡𝑎𝑏𝚤. 𝐸𝑙𝑖𝑛𝑖𝑧𝑒 𝑎𝑙𝚤𝑝 𝑦𝑎𝑠̧𝑎𝑚𝑎𝑛𝚤𝑧 𝑔𝑒𝑟𝑒𝑘.
Başlarda sıkıcı bir okuması olsa da sonlara doğru heyecanı artan ve "acaba nasıl bitecek?" diye insanın merak ettiği ama sonunun başından belli olduğu güzel bir kitap.
Konu 2 kişiyi anlatsa da aslında 3 farklı konuyu ele alıyor: Felatun Beyi, Rakım Efendi ile Ziklas ailesini ve bir de Rakım Efendi ile Canan'ı.
Kitabın adından da anlaşılacağı üzere Felatun Bey, sözde bir "Bey"dir ve alafranga bir yaşama sahiptir. Açıkçası kendisinden hiç hoşlanmadım. Fazlasıyla kadın düşkünü, paralarını babası öldükten sonra kısa bir süre içerisinde bir kadına yatırıp bitiren, affedersiniz ama bir tık "salak" bir "BEY". İkinci karakterimiz Rakım Efendi de adından da anlaşılacağı gibi gayet efendidir ama ne efendilik! Onda da biraz kadın düşkünlüğü olsa da kalbini birisine adamaya karar verdiğinde gerçekten o kadına sadık kalan bir adam. Elinden her iş geliyor, çok çalışkan, kadınların da gözdesi. Kibarlığı ve efendiliği karakterlerin hepsinin başını döndürüyor.
Kitapta en bayıldığım karakter kesinlikle Fedayi. Kadın, efendisi onu azat ettiği halde, Rakım'ı ve hanımını bırakmadan, hanımı öldükten sonra bile o aileye, Rakım'a hizmet ederek ve Rakım'ın sevinmesiyle mutlu olan bir kadın. Muhteşem bir kadın. Yaşamı boyunca kendi ailesi olarak gördüğü bu aile için elinden geleni değil elinden gelenin fazlasını yapmış çok güçlü bir kadın ve asla şikayet etmeyen bir kadın.
Ziklas kardeşlerin Rakım'a olan aşkı kadar yersiz bir şey görmedim. Hele Can... Rakım Efendi yüzünden yataklara düşen bu küçük hanımı babası ve doktoru kurtarmak için (ki kesinlikle Rakım'ın bir suçu yok, adamın o kızların ondan hoşlandığından bile haberi yok) Rakım ile evlendirmeyi ve Rakım'ın hayatını karartmayı göze alması gerçekten saçmaydı.
Kısacası entrika dolu bir kitap. Aşk-ı Memnu kadar olmasa da onu sevenlerin
Bir insan neden kuruntularla, gerçekliğini araştırmadığı şeylerle, başkalarının laflarıyla yaşar? Bir insan bir fahişe için (bu bir arkadaş da olabilir) ailesini üzmeye kalkışır, ailesinin haklı olduğunu bile bile? Aşk, karşısındaki insanın kötülüklerini görmeyecek kadar kör müdür gerçekten? Elbette hayır, bu aşk değil, aptallıktır.
Aşık olmak kolaydır ama gerçeklerle yüzleşmek gerçekten zordur, bu kitap bunu gerçekten çok güzel işlemiş. Bir kahramanımız var: Ali Bey. Bu beyefendi babası öldükten sonra gerek düştüğü boşluk gerek de tattığı ufak özgürlük ile gerçekten çok saçma işlere kalkışıyor. Tam bir bağnaz olup, at gözlükleriyle, sözde aşık olduğu kadın için her şeyi yapıyor. Hem de her şeyi... İnsan, değmeyeceğini bildiği bir insan için -ki genelde kimse değmez bu değere- dostlarını kırıp dökmemeli, onların sözlerine aldırış etmemezlik yapmalı, hele de Ali Bey gibi hayatın gerçekleriyle yüzleşmemiş biriyse.
Normalde fahişelere gerçekten saygı duyarım çünkü özellikle günümüzdekilerin çoğu buna mecbur edildiği için bunu yapıyor, zevkinden değil. Mahpeyker de öyle gerçi ama onun yaptığı saplantıdan başka bir şey değil. Onun hırsı reddedilmek, onun hırsı güzelliğini kaybettiğini düşünüp özgüveninin kırılması, onun hırsı elde etme arzusu; aşk değil, sevgi hiç değil.
Çok dallı budaklı bir yazı oldu biliyorum ancak gerçekten kitabı okurken çok fazla gerildim ve sinirlendim. Adamın aptallığı, kadının iğrenç planları, Dilaşub'un mahzunluğu, kibarlığı, masumluğu, annesinin oğlu için çabası, arkadaşlarının Ali Bey için çabaları... Hepsi o kadar çok özümsenecek bir şekilde anlatılmış ki. Namık Kemal bunu çok güzel işletiyor okuyucuya.
Yine de okunması gereken bir eser.
Kitabın konusuna geçmeden önce Say Yayınları'nın yapmış olduğu ön bilgilendirmeler gerçekten çok hoştu. Şinasi'nin hayatını, Şinasi'nin yapmış olduğu liderlik hakkında yazılmış olan yorumlar, eserleri ve bu eserlerden birkaç örneğin kitabın sonuna iliştirilmiş olması gerçekten çok ince bir düşünce.
Kitabın kendisine geçecek olursam gerçekten eğlenceli bir tiyatro eseri. Niçin Şinasi'nin kalemine bu kadar laf edilmiş anlamış değilim. Gayet anlaşılır ve sade. Zaten adam da bunu amaçlıyor. Bu kitabın edebiyat derslerinde zorla "Şinasi- Şair Evlenmesi- İlk tiyatro" şeklinde ezberletilmesinin ne kadar gereksiz olduğunu okuduktan sonra anladım. Gayet okunabilecek, anlaşılacak, keyif verecek bir eser.
Kitabın kısaca konusu Müştak Bey, sevgilisi olan Kumru Hanım ile evlenmek istiyor ancak gerek nikâhlarını kıyan imam gerek de Sakine Hanım (Kumru Hanım'ın evde kalmış, yaşça büyük olan ablası) Müştak Bey'e oyun oynayarak Sakine Hanım ile evlenmesini sağlıyor. Tabii Müştak Bey bunun yanlış olduğunu, bu evliliği istemediğini söylüyor, herkes bir ağızdan (alışılmış ya) Müştak Bey'i kötülemeye başlıyor. Sonra Hamit Bey çıkıyor ortaya, imama verdiği rüşvet ile (o zamanlardan beri rüşvetle iş yapıyormuş bu millet demek ki) olayı çözüyor. Gerçekten eğlenceli ve okunması gereken bir kitap. Zaten eğlencesi daha başlamadan karakterlerin isimlerini okuduğunuzda başlıyor. "Ebullaklakatül'enfi"
Reklam