Fatih DOĞANCI
@coetzee
Şu anda okuduğu kitaplar
En sağlam karınca yuvası bile bardaktan boşanırcasına yağan yağmura otuz saniyeden fazla dayanamazdı. İnsanoğlunun evrendeki yerini düşünecek olursak bu karıncalardan ne kadar üstün sayılabiliriz ki acaba?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Görünen o ki Tanrı, o müthiş merhametiyle var oluş yolunda acele eden ulus ve sınıfları yok ediyor. İnsanlık şöleni için yazılmış o ateşli "mene tekel*" i mi okumak istiyorsunuz? Geceleri, yozlaşmış ve edepsiz şehirlerimizin duvarlarına yansıyan ışıltılı yazılara bakmanız yeter!
...
* Mene mene tekel ufarsin (Aramice) : Babil Krallığı 'nın yıkılışını duvarda belirerek Belşazzar 'a haber eden alamet.
Soru şu; İnsan hiç mutlu olabildi mi ? Tek başına insan, evet, bütün canlılar gibi; ama tüm insanlık, hayır. İnsanın trajedisi, insanlığa dönüşmeye mecbur bırakılmış olmasıdır ya da geri dönülmez bir şekilde uluslara, ırklara, inançlara, devletlere ve sınıflara, zengin ve fakire, eğitimli ve cahile, yönetenler ve yönetilenlere bölündükten sonra, çok geç bir zamanda insanlığa dönüşmüş olmasıdır. Atları, kurtları, köyün ve kedileri, tilkileri ve geyikleri, ayıları ve keçileri bir araya toplayın; tek bir yere kapatın ve adına "Sosyal Düzen" denen o akıldışı kalabalığın içinde bir arada yaşamaya ve ortak hayatın kurallarına uymaya zorlayın -işte o zaman mutsuz, tatminsiz,kaçınılmaz olarak biçimsiz bir sürü olacaktır ve bu sürünün içinde hiçbir mahlûk kendini evinde hissedemez. İşte insanlık denilen büyük ve heterojen sürünün resmi de aşağı yukarı budur. Uluslar,devletler ya da sınıflar birbirlerine baskı yapmadan, birbirleriyle çatışmadan uzun süre bir arada yaşayamazlar; ta ki taraflar için sayanılmaz bir seviyeye gelene kadar- ya da sonsuza dek birbirinden uzakta (eğer dünya yeterinde büyük olsaydı bu mümkündü( veya birbirlerine karşı ölüm kalım mücadelesi vererek yaşarlar. Urk, ulus ya da sınıf gibi biyolojik insan varoluşları için homojenliğin ve el değmemiş mutluluğun tek yolu kendilerine yer açmak ve diğerlerini yok etmektir.