Cogito

Hrant için…
“güvercinler usanmıştı ölmekten, onlar öldürmekten usanmıyordu bir türlü. görünen oydu ki, usanmayacaktı da…”
Sayfa 33
Reklam
“Konuşmak kelimesinin bazen acı çekmeye, susmaya, kusmaya daha yakın olduğunu biliyorum, dilin yalan söylediğini öğrendim.”
Sayfa 149
“…dudaklarımızdan kopan sözcükler ağırdı, sanki istesek tutabilirdik, yere düşseler paramparça olacaklardı, sözcüklerimiz uzaktı, sanki başkaları söylüyordu onları…”
Sayfa 123
“…söylenmesi gereken anda söylenmeyen bir şeyin, dönüş imkânı olmaksızın, sonsuza kadar yok olacağını hissediyordum.”
Sayfa 83