Halil Furkan Altın

Sadece salak salak gülüyorlardı. Kendilerini hep dışarıda bıraktıklarıyla tanımlayan insanlar böyledir. Bir tür uyuşturucu, alttan alta hep var olan sessizliği işitmelerini önleyen bir tür gürültüdür kahkaha onlar için. Gülmek, hayatla yüzleşmekten korur onları.
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Bir gün onlardan biri haline geleceğimi düşünmek beni hasta ediyordu. Ne yazık ki bundan kaçış yoktu. Zaman acımasızdı ve ben hızla yaşlanıyordum.
“Dostum,” dedi, “kendimle ilgili korkunç bir şeyin farkına vardım: Sıradan bir sığıntıyım, başka hiçbir şey değil! Hem de hiçbir şey!”
Sizin nicedir kutsal bildiğiniz yüce bir düşüncenin birtakım beceriksizlerin, yeteneksizlerin eline düştüğünü ve onu sokaklarda sürüye sürüye tıpkı kendileri gibi birtakım ahmak yaratıklara götürdüklerini gördüğünüzde insanın içini nasıl bir öfke, ne büyük bir acı kaplar bilemezsiniz! Derken bir bakarsınız, aptal çocukların elinde bütün biçimini, uyumunu yitirmiş olarak bitpazarının çamuru, pisliği içine fırlatılmış görürsünüz onu!
Geçmişi geri getirmenin imkânı yoktur. Sadece rol yapabilirsiniz. Kendinizi kandırabilirsiniz; ama biten bir şeyi tekrar yaratamazsınız.