8/10
2026 53. kitabı
Selamlar,
Şu sıralar okuduğum tüm kitaplar ağır ilerlediği için çıtır çerezlik bir kitaba ihtiyacım olunca bu kitaba başladım.
Kitap zaten çok kısa ve oldukça akıcı. Tek oturuşta bitirdim. Oldukça da hoşuma gitti. Okurken keyif aldım.
İki mühendisin bir yanlış anlaşılma nedeniyle ilişkilerinin geldiği durumu okuyoruz. Bence ikisi de çok tatlıydı. Kafamı dağıtmama yardımcı oldu.
Rs den çıkmak için bulunmaz nimet. Kafa dağıtmak istiyorsanız mutlaka şans verin derim.
Selamlarrrr
Benim dark romance aşığı olduğumu bilmeyen kalmamıştır diye düşünüyorum. Duyurulduğu günden beri heyecanla bu bebeğin çıkmasını bekledim ve öyle tatlıydı ki bayılarak okudum. Şimdiye kadar okuduğum tüm mafyalar içerisinde en ponçik mafyasını okudum diyebilirim. Evet evet Matteo Rossi' den bahsediyorum. New York'un Don'u, acımasız, güçlü, bulunduğu yere kendi tırnaklarıyla ve zekasıyla gelmiş bir adam. Bölgesini daha da güçlendirmek için Rus mafyasıyla bir ittifak yapar ve Bratva Pakhan'ının büyük kızıyla anlaşmalı bir evlilik yapmaya karar verir. Ama bu gerçek bir evlilik olmayacaktır zira sadece anlaşma için böyle bir adım atar. Ta ki nikah zamanı ve öncesinde fotoğraf da gelini Sofiya' yı görüp etkilenene kadar.. (aralarındaki çekim 100 metre öteden ben burdayım diyor ) Ama Matteo' nun bilmediği şey Sofiya'nın bedensel bir yürüme engelinin olmasıdır. Ama o bunu hiç sorun etmeyip evlenir. Özellikle evlerine geçtikleri süreçte Sofiya'nın kırılganlığı beni mahvetti. Babasından gördüğü zulümlerin koca evinde de devam edeceğini umarken masalsı denebilecek bir aşka imza atar.
Matteo öyle güzel seviyor ki resmen herkese hır Sofiya' ya mır cinsinden.
Kitapta tek bir yerde güven sorunu yaşandı ve her iki karakterimiz de zorlu bir süreçle sınandı. Sofiya'ya ne kadar üzüldüysem Matteo'ya o kadar sinirlendim. Güç olsa da yazar bizi bir mutlu sona ulaşılmıştırmıştı.
Kitabın herşeyini sevsem de ben de yeri ayrı olan biri var; Leona..
Leona' nın umarım kendi kurgusu vardır. Zira ben güçlü kadın aşığıyım ve o infazcı kadını okumayı deli gibi istiyorum. İçerisinde smut, bdsm (hafif) sahneler bulunduruyor. Yetişkin içerik ibaresi koyalım bu yüzden. Ama inanılmaz tatlış bir çift var kitabımız da çok severek okudum ne yalan söyleyeyim. İlgisini Çekenlere Şimdiden Keyifli
Windsor Ailesi serisinin üçüncü kitabı Zorunlu Bağlılık yorumumla geldim. Seriyi çok seviyorum, her kitabı birbirinden güzel. Büyükannelerinin belirlediği kişilerle evlenmek zorunda olan Windsor erkeklerinin aşkı bulma hikayeleri çok keyifli.
Zorunlu Bağlılık, önceki kitaplardan tanıdığımız Dion ve Faye'in hikayesini anlatıyor. Dion'un büyükannesinin isteği üzerine uzun zamandır nişanlılar ancak ikisi de birbirlerinden emin değil. Dion, başlangıçta Faye ile hiçbir şey paylaşmak istemiyor; fakat onu başka bir adamla görünce aralarındaki ilişkiyi yeniden değerlendirmeye karar veriyor.
Faye ve Dion, aslında annelerinin isteği üzerine çocukluklarından beri nişanlıdır. Annelerinin bir kazada vefat etmesinin ardından bu vasiyet, büyükanneleri tarafından devralınır. Faye, Windsorlar gibi varlıklı bir aileye mensup değildir ve sorunlu bir ev hayatı vardır. Konser piyanisti olan Faye'in tüm hayatı, bir Windsor ve Dion'un karısı olmak üzerine kurulmuştur. Dion ise başından beri ilgisizliğini açıkça belli etmiş ve hep uzak durmuştur. Ancak Faye, ani bir kararla hayatına başka bir yön vermeyi seçtiğinde, Dion beklenmedik bir şekilde ortaya çıkar. Düğünden birkaç ay önce Faye'i başka bir adamla görmek, Dion'u onunla ilgili seçimleri hakkında ciddi bir şekilde düşünmeye sevk eder.
Böylece Dion ve Faye, ilişkilerine gerçek bir şans vermeye karar verirler. Düğünlerinden önce birbirlerini anlamaya çalışarak daha fazla zaman geçirirler ve Dion, Faye'in kabuğundan çıkmasına yardımcı olur.
Dion ve Faye arasındaki ilişkinin gelişimini çok sevdim. Birbirlerine yavaş yavaş alışmaları ve birlikte bir hayat kurmayı düşünmeleri çok tatlıydı. Bence aralarındaki romantizm, duygusal yoğunlukla ve tutkuyla harika dengelenmiş. Karakterlerin gelişimini, bu aşkın işlenişini ve yan karakterlerin
gökyüzündeki tüm yıldızlar/10
bu kitaptan çok bir beklentim yoktu açıkçası ama ortalarına geldigimde dedim ki: ya bu harika bir kitap? kusur bulamıyorum?? alo???
duology'nin ilk kitabından çok çok daha fazla sevdim. özetle: karakterlerle bağ kurduğum, ara ara şok olduğum, keyiflendiğim, kıkırdadığım ve bitirdiğimde ağzıma güzel bir tat bırakan bir duology oldu. spice çok tadinda( 0.5/5 filan), plot çok çok daha ön planda. ikinci kitap ilkine bin basar bence. filmi yapılsa en ön sıradan izlerim, part 1 part 2 müko olur. aşırı şairane bir kitap olduğundan geçmesi için mümkünse ingilizce okuyun derim.
aşağıda spoilerlar var. !!!!
highlights:
-ione ve elm. o kadar harika bir slow burn, o kadar derin, o kadar kıymetli geldi ki. ilk kitabın ravyn ve elspeth faciasından sonra bu çifte bayıldım bayıldım bayıldım.
-spirit'in vahşiligi. neither kin nor friend olması hoşuma gitti.
-kitaptaki süprizlere bayıldım. hiç beklemediğim yerden
beklemediğim olaylar kişiler çıkıp durdu
-nightmare'in elspeth'in söylediklerinin hep tersini "elspeth öyle söyledi" diye söylemelerine haykırarak güldüm
-iki farklı mekan arasında kitabın geçiş şekli harikaydı. en heyecanlı yerinde diğer kısma geçiyor bu kez onu en heyecanlı yerinde bırakıyor vs vs elimden asla düşüremedim.
-kitabın ŞAİRANEliği. kitap kesinlikle ingilizce okunmalı.
ilk kitapta biraz abartılmıştı ama bu kitaptaki şairanelik seviyesi chef's kiss. normal cümleler bile içime içime aktı bayıldım. bayıldım.
-aile soylarının agaç isimlerinden oluşması ve agaçların kutsallıklarının olması, two alders, spirit of tree, yews, falanı filanı... ben çok sevdim. ağaç teması harika konsept. (hangi ağaçlar olduklarına dair bir fikrim yok)
-nightmare'in jespyr'i taşıma konusundaki ısrarı <3
-nightmare 'in içinden ara ara çıkan sheperd king. bir anda spoiler verip ekibi şok
Çok tatlıydı... Ağır konuların arasında boğuşurken yavaşlamamı sağlayan bir kitap oldu. Ölmek üzere olan bir adamın karşısına şeytan çıkıyor ve yaşayacağı her bir gün için dünyadan bir şeyi eksiltebileceğini söylüyor. Böylece şeytanla anlaşarak kendine bir hafta daha kazandırıyor. Bu arada telefonlar, sinema, zaman derken dünyadan bir şeyler siliniyor.
Yalın bir anlatımla hayatı sorgulamaya itiyor bizi. Elimizdekileri görebilmemiz için minik minik dürtüyor. Asla sarsmıyor... Tam tersine, yavaşlayarak yaşamanın önünü açıyor kitap. Bu yüzden nefes alabildiğim bir durak oldu benim için.
Ah, asıl bölüm kedisiz bir dünyanın nasıl olacağına dair olandı. Pek anlatmak istemiyorum; okuyacak olanlar iyice etkilensin diye bu kısmı gizli tutacağım. Gözlerimin dolduğu yerler oldu. “Ben ne yaşıyorum ya?” ya da “Ben gerçekten yaşıyor muyum?” diye sorguladığım anlar da...
Kitabı bitirince pişmanlıklarımı da kucakladım. Bana engel olmalarına izin vermeden adım atmaya devam edecek güce sahip olduğum için kendime aferin dedim. Duralım, yavaşlayalım, nefes alalım, heyecanlanalım, üzülelim. Yaşamaya devam edelim arkadaşlar; ne zaman öleceğimiz belli değil!
Kitap güzeldi başlarda içine girmek ne kadar zor olsa da yazarın kalemi akıcı olduğu için hızlıca okutturdu kendi Ters harem olmasına rağmen hikaye akışının önüne asla geçmedi ve bu benim için önemliydi. Alexis’in kendi kendine konuşması çok tatlıydı. Tek sinir olduğum babasına gidip her şeyi söylese kurtulacakken susmayı tercih ediyor oluşuydu! En kısa zamanda ikinci kitabını da okuyacağım 🩷
