Demek istediğim, "yaşam nasılsa bir biçimde devam eder" anlayışından yola çıkıyorsanız, trajediyi görmez oluyor, hatta trajediye destek ve moral verebiliyorsunuz. Trajedi, ancak insan hayatının bir değeri varsa trajedidir. "Yaşam"ın değeri varsa demiyorum, bitki örtüsü de yaşar, deniz plaktonları da, mikroskobik varlıklar da. Ama bireye o eşsiz ve tekrarlanamayan insana değer veriyorsanız, tanrısal bir mutlaklıkla canına kastetmeden önce çok ama çok düşünmek durumundasınız.
Hesiodos'a göre demir sadece sabanlarımızı değil, ruhlarımızı da sertleştirdi. Onun etkisiyle ruhlarımız ateşle dövüldü ve yeni arzularımız demirci kazanında tıslayan metal misali söndürüldü. Filizlenen cömertliğimiz ve genişleyen mülklerimizle beraber erdemimiz sınandı, değerlerimiz yok edildi. Güç yeni sevinçler meydana getirdi lakin yanında usanç ve adaletsizlik de vardı.