Su
@cokdakitap
110 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Puan vermedi·136 syf.·
2026 16. kitabı
kedi sevgisi, insan sövgüsü, ölüm yazgısı, özgürlük, yaşlılık, utanç, mizah derken... kendimi ilginç bir şekilde teselli edilmiş, alfabetik biçimde omzum sıvazlanmış, sakinleşmiş, yatışmış buldum.
burda birkaç alıntı gördükten sonra kitabı alıp, bir cafede okumaya başlayıp aynı hafta stresli bir günde yani bugün sesli biçimde okumaya başladım. sesli okumak, hitap etmek, tam da ortalarına gelirken, mizah dozajı artan, sitemli ve keyifli kısımda, bana iyi geldi. akşamın kalanında ve yemekten sonra aralıklı biçimde sessizce okudum ve bitti.
yazın daha fazla mark twain okumak istedim. adem ile havva'nın güncesi var belki onu okurum sonra belki macera öykülerinden birini.
zaman zaman çelişkili, bazen karamsar, bazen sitemli, bazen neşeliydi. belki farklı yaşlara, zamanlara, bağlamlara ait olduğu içindir.
benzer hissettiğim cümleler de oldu. yani bana insan gibi hissettirdi. lanetlenmiş insan ırkının bir ferdi gibi.
Sevgili Luc;
Puan vermedi·72 syf.·
2026 15. kitabı
Herkesin aynı kelimelerle konuştuğu bir cümlenin hayalini kurmuşsun. Tatlıymış. Babana içini dökmüşsün, anlamamış. Üzülmüşsündür. Yaşam dolu ve arzulu olman, utanılacak bir şey değil. Hayalkırıklığı
Puan vermedi·104 syf.·
2026 12. kitabı
Ferlinghetti yüz yıl yaşayıp, beat kuşağı üzerinden bir görünüm inşa ettikten sonra, tam da her şeyi unutmadan önce Küçük Çocuk eserini oluşturabilmişti. Blanchot bunu yarı sürede yapabilmiş, belki de daha hiçbir şeyi unutmadan.
Bilinçakışındaki sürekliliği bile parçalaması havalı geldi. Sayıklamalarını seviyorum biraz daha okumak istiyorum ama Karanlık Thomas'a cesaret edemedim hiç.
Son İnsan korkuyla, tedirginlikle, güvenle, dostlukla, şüpheyle, sevgiyle, yabancılıkla, kuru kalabalıkla, yalnızlıkla, tutunmayla, umutla, karanlıkla yani zıtlıklarla ve yoğunlukla yoğurulmuş. Sakindi yani. Bekleyiş ve unutuşa değinmeyi de unutmamış tabii. Bir noktadan sonra sen, ben ve o siliniyor. Sen siliniyorsun. Ben kalıyor, benden sana kalıyor. Bundan hoşlandım. Tatlı dille yok etmişiz ötekini.
Ara vererek okunacak bir rus romanı değildi. Böldükçe anlamanın imkansızlaşacağı, olayların parça parça eklendiği bir düşünce akışı yapbozuydu. Hızlı ve aniden, keyifli başlayıp, sonlarda da dejarjöre basıp ateş ederek bitirdi.
Başladıktan sonra "anlamıyorum" dedim, erteledim. Sonunda da "anlamam gerekeni anladım" diyip kapadım bu sevdayı. Zordu da bir yandan. Sonu yok gibiydi, her anı son an gibiydi.
Puan vermedi·96 syf.·
2026 9. kitabı
Tozlanmış şiir sevdamın üstündeki örtüyü kaldırdı, biraz daha şiir okumak istiyorum nisanda, dolapta vardı.
Can Bonomo'nun söz yazarlığını seviyorum. Kara Konular'ı meczup müzikle, yaşam ve teselliyi, yas ve kederle harmanlayıp aktarmasını da. Bu yüzden merak edip okumak istedim.
İnsana, yaşama, çocuğa, dünyaya, sınırlara, doğaya dair rahatsız edici olabilecek her şeyi dosdoğru açık açık yazdığı için dark bir erası var kitabın ama tek bir tanesi hariç. Tatlı geldi bana karanlık karanlık konuşup da, eşinden bahsederken tatlı hayata bürünmesi, şefkate sarılması. Şairler aşık olunca, hayatı sevince dehşet oluyor.
Puan vermedi·88 syf.·
2026 6. kitabı
Bugün yeni bir küfür öğrendim. Sen kusursuzsun.
Şubatın ikinci haftasında Robert Pattinson ile Jennifer Lawrence'in her şeyden uzak bir banliyöye taşınıp doğa içinde bir evde çocuk büyüttükleri filmi izlemeden önce İstiklal'de kitapçıyı dolaşırken onlarca kitap arasından seçip aldığım kitap.
O film de bir kitaptan uyarlamaymış. Bence bu kitabın da filmi olsa harika olurdu. Filmini izlemek istediğim bir kitaptı. Film gibi okuduğum.
Reading slump ya da o tarz şeylerde olup hiçbir şeye odaklanamadığım için bir aydan fazla elimde sürünmüş ince bir kitap olsa da gerçekti. Belki gerçek olduğu için tek celsede bitmedi.
Filmi olsa bir nesle hitap edeceği kesin. Hiçbir zaman kusursuz bir hayat kurma düşüm olmadı. Son zamanlarda izlediklerimden, okuduklarımdan ve her şeyden referansla kusursuzluğun ne kadar çatlak olduğunu, öncesinde mükemmelliyetçiliğin noksanlık olduğunu düşündüğüm gibi düşünüyorum ve hissediyorum. Wabi sabi yani. Japonlar beni etkilemeyi sürdürüyor.
Bu roman da bana çekici bir yanı olsa da kusursuzluk denen şeye dikkatli yaklaşmak gerektiğini düşündürdü.
Kusursuzsa orda bir sorun vardır yani. Çok da kusursuz olmamak lazım. Blanchot okuyacağım bunun üzerine hazır ivme almışken.
Okurken keyif aldım doğru seçimdi.
