Etienne birden kararını verdi. Belki de yukarida, isci mahallesine giden yokuşun başinda Catherine'in duru yesil gözlerini görmüştü. Ya da daha dogrusu, Voreux'den esen başkaldırı yeli degmisti yüzüne. Kisacasi bu kararin nedenini bilmiyordu, ama aci çekmek ve savaşmak üzere madene inmek istiyor, Bonnemort'un sözünü ettigi, on bin aç işçinin, yüzünü bile görmeden canıyla kanıyla besledigi o karni tok, sirti pek canavarı düsünüyordu, hem de dislerini gicirdatarak.