"Dudaklarınız birbirine dokundu ve ayrıldı
Sanki kendi mutluluğunuzu tüketmiş de, başkalarınınkini ezmekten korkuyormuşsunuz gibi,
Masum muydunuz? Masumluk neyi önler?
gzledikçe yeniden endi;
Yaradan bile keyfimiz için kuzuları boğazlamamızı söylüyor,
Ama asla kurtları değil..."
"Ben de ayaklarımla düşünürüm. İster istemez yollarda iz bırakıyorum. İnsanın ayaklarıyla dövdüğü ve başına doğru çıkan düşünceler insanı rahatlatır, canlandırır, başından ayaklarına doğru inenler ise hantallaştırır, cesaretini kırar."
"Efsaneden başka bir şey değil diyorsun ha? Senin tek istediğin olgular mı? Olgular silinir, inan bana, geriye yalnızca efsane kalır, bedenden sonra ruhun kalışı gibi ya da bir kadının ardında bıraktığı rahiyası gibi."
Dünyada doğduğu andan itibaren yalnız olan bir insan olsaydı, bu insan muhtemelen bir bilinci olduğunu fark etmezdi. Bizim varlığımızın kanıtı diğer insanlardır.