Yalanın sözle söyleneni ahlaki bir edepsizlik sayılırken kaleme alınanını hüner saymak, kitap şeklinde parayla satmak, medeniyetin ilerleyişinin edebiyatçılara bağışladığı garip bir ayrıcalıktır.
Hiç yazar olup da hassas olmamak, hassas olup da insaflı bulunmamak, insaflı olup da gerektiği gibi davranmaktan çekinmek mümkün olabilir mi? Hem yazarlar dalgın adamlardır. Hele romancı, tiyatrocu güruhunu kandırmak kolaydır. Bunlar eserlerinde her gün bir türlü yalan yaza yaza yalanı hakikatten, olmuşu olmamıştan, gerçeği tersinden ayırt edemeyecek bir hale gelirler.