kitap öyle bir akıyor ki sanki oksijen tüpü takıyor gibiydim. kızın karakteriyse sanki beni alıp satırlara yapıştırmışlar. ay'da geçiyor ama bazı dertler yer çekimsiz değilmiş gibi ağır.. ne dram ne de komedi tam dozunda çok güzel
Babamdan öğrendiğim bir şey: Verdiğin sözü her zaman tut. O kanunlar çerçevesinde çalışıyordu, bense dışında ama prensip aynıydı. İnsanlar üç kağıtçı bir iş adamından ziyade sözünden dönmeyen bir suçluya daha kolay güvenirlerdi.