[Estragon doğrulur, aya bakıp düşünceye dalar.]
E: Yorgunluktan sararmış.
V: Ha?
E: Gökyüzüne tırmanıp bizim gibilere bakmaktan yorulmuş.
Reklam
Zira, bizim bu uygar dünyamız, şövalyelerle, askerlerle, eğitimli insanlarla, avukatlarla, rahiplerle, filozoflarla ve daha bilmediğim başkalarıyla karşılaştığımız büyük bir maskeli balodan başka nedir ki?
Rahme düşmesi bir suç, doğumu bir ceza, hayatı bir meşakkat ve ölümü bir gereklilik iken insan nasıl vakur bir varlık olacaktır?
Objeyi, bizim kendi egomuz için elde etmeye çalıştığımız kusursuzluklardan ötürü sever ve böylelikle de dolambaçlı bir yoldan kendi narsizmimizi tatmin etmeye çalışırız
