Ben insana gerçeğin yardımcı olacağına inanmıyorum. Tam tersine ona bir yanılsama vermek gerekiyor, kendi kendini yememesi için dört elle sarılabileceği bir yanılsama.
Hastalara, düşkünlere, kısacası insanlara yardım edebilecek kadar metanetli miydi? Bildiği tek şey, sağlıklı insanlarla olmak istediğiydi. Çevresinde huzursuz, asabi insanlar istemiyordu.
-Peki ya kibir? Müvekkilim o kadar kibirli ve kendini beğenmiş ve rekabetçi ki, tek bir arkadaşı yok.
-Çoğunlukla en iyi yaklaşım 'tam tersi'nden bakmaktır: Kendini beğenmişliği muhtemelen kendisine kuşkuyla ve utançla yaklaşmasını, kendini değersiz görmesini örtmeye yöneliktir. Çok kibirli, çok katı insanlar çoğunlukla sırf başkalarıyla aynı seviyede kalabilmek için olağanüstü bașarı göstermeleri gerektiğine inanırlar. Yani ben olsam kendini beğenmişliğiyle ya da kendine yönelik sevgisiyle uğraşmazdım. Onun yerine kendini hakir görmesi üzerinde yoğunlaş..