"Costa Diva...-Oblomov Norma operasının bu havasını söylemeye başladı. Costa Diva'yı hatırladıkça fena oluyorum, dedi.Parçalanan bir kadın kalbi;bu müzikte ne derin bir acı vardır;hiç kimse derdini bilmez...Yapayalnızdır...Sırrı omuzlarınıçökertir... İçini aya döker... "
"Kimse orada olmayan bir dostun aleyhinde söylemez; kimse sana, "Hele bir kapıdan çık, seni de çekiştiririz!" der gibi bakmaz.Sevmediğin, saymadığın kimselerle aynı masada yemeğe gitmezsin.Dostların gözle rinde yalnız sevgi görürsün.Şakalarında kötülük yoktur...Her şey saf ve temizdir. Düşünceleri neyse, sözleri de odur."