Aramızda bir bağ var. Kırmızı iplerle örülmüş, içine çiçek tohumları serpilmiş bir bağ. Onu sevdiğim zamanlardan kalma. Gözlerine bakıyorum. Sevgiyle. Onu hala seven yanlarımdan topladığım sevgi damlaları birikiyor gözlerimde. Ona sarılıyorum ve diyorum ki: Sevginden çok şey öğrendim ancak artık bu yükü taşımak istemiyorum. Seni de kendimi de özgür bırakıyorum. Hoşça kal.
Kırmızı iplerden ve çiçek tohumlarından meydana gelen o bağı kesiyorum elimdeki altın makasla. Tohumlar etrafa saçılıyor. Çölde büyümeyecek çiçeklerin suretleri... Benden uzaklaşmasını izliyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!