Reading witcher in english is fascinating. Even though its translated directly from Polish, English sometimes flattens the raw, gritty Slavic wit, but the dark atmosphere still punches through. I love how this book tears down pretty fairy tales. It shows a magical world ruined by ugly human realities such as injustice, racism, and violence. It proves that no matter the universe, human nature always brings the same disgusting problems. Since I’ve played all the games, I didn't have to build this world from scratch. I felt like I was returning home, totally immersed from page one. Plus, every character is so distinct you instantly adopt them. Dandelion, especially, is brilliant, his dramatic bard energy perfectly balances the grim reality. The core of the book for me is Geralt. He acts like a heartless mutant who only kills for coin, forcing himself to believe he has no feelings because society expects him to be cold. But underneath, he is incredibly soft hearted. I related to him deeply. People often call me emotionless too. But I know how much I actually care. When it matters, sometimes I act way more thoughtful and genuinely considerate than the people who constantly brag about how sensitive they are. Like Geralt, being guarded doesn't mean you don't feel. Some dislike that this is just a collection of scattered short stories, but I think it’s the perfect, low pressure gateway into the universe. It’s a fun, easy read that makes you feel both the darkness of the world and the hidden warmth of its hero.
EVRİM ve HAVADAKİ KÖY
Puan vermedi·280 syf.·
2026 16. kitabı
Jules Verne'in "Le Village aérien" (1901) adlı eseri, yazarın külliyatı içinde evrim teorisine ve Darwinizm'e en doğrudan temas ettiği, oldukça ilginç ve tartışmalı kitaplarından biridir. Türkçe'de genellikle "Havadaki Köy", "Afrika Ormanlarında" veya "Büyük Orman" adlarıyla bilinir.
Verne bu kitabı yazdığında Darwin'in teorileri Avrupa'da büyük yankı uyandırmıştı. Kitap, "Kayıp Halka" (Missing Link) kavramı üzerine kurgulanmıştır.
Kitaptan doğrudan evrim ve "insan-maymun" geçişi ile ilgili temaları yansıtan kilit bölümleri ve alıntıları ****aşağıda derledim:
1. "Kayıp Halka" (Missing Link) Tartışması
Kitabın temel gerilimi, kahramanların karşılaştıkları "Wagddi" kabilesinin insan mı yoksa maymun mu olduğu üzerinedir.
"Eğer bunlar maymunsa, daha önce hiç görülmemiş bir türdüler; yok eğer insan iseler, o zaman insanlığın en alt basamağında yer alıyorlardı."
"Belki de doğa bilimcilerin o kadar uzun süredir aradığı, insan ile hayvan arasındaki o 'uçurumu' dolduracak olan 'eksik halka' (le chainon manquant) işte bu yaratıklardı."
2. Wagddi'lerin Tanımı Üzerine (İnsansı Özellikler)
Kahramanlardan John Cort ve Max Huber, ağaçlarda yaşayan bu canlıları gözlemlerken sürekli fiziksel özelliklerini insanla kıyaslarlar.
"Kollarının uzunluğu, ayaklarının yapısı, çenelerinin çıkıklığı... Her şey onlarda hayvani bir yapıya işaret ediyordu. Ancak gözlerindeki o parıltı, o zeka kırıntısı... İşte bu, bir hayvanda olamayacak bir şeydi."
Max Huber sorar: "Bunlara ne diyeceğiz John? İnsan mı, hayvan mı?" John Cort cevaplar: "Onlara 'Pititecantropus' (Maymun-İnsan) diyebiliriz belki. Haeckel'in hayalini kurduğu, Vogt'un teorisini kurduğu o ara form."
3. Ateş Yakma ve Konuşma Yetisi (Evrimin Kriterleri)
Verne, evrimsel basamakta "insan olmanın" sınırını genellikle "ateş
Reklam
İsmimiz kaderimizi etkiler mi ?
Puan vermedi
Sevdim bir ilk roman olmasından kaynaklanan küçük aksaklıkları saymazsak gayet başarılı ve keyifle okunan bir kitap
.
İsimler hep güncel bir konu. Bazen karşılaştığımız en farklı, en eğlenceli isimler üzerine saatlerce konuşuyoruz.
Bazen günümüz ebeveynlerinin farklı isimler koyma çabası sosyal medyanın diline düşüyor isimler kişiliğimizi ve kaderimizi etkiliyor mu üzerinde pek uzlaşılamayan bir soru olarak kenarda bekliyor. Ben her yönümüzü etkilediğine inanıyorum.
.
1987-2022 arasında geçen roman, eski bir balerin olan Cora ile doktor eşi Gordon’un ikinci çocuklarının isminin koyulup kimliğinin çıkarılması gereken sahne ile başlıyor.
.
Aile geleneğine göre koyulması gereken yüksek tepe anlamına gelen Gordon ismi , Cora’nın içine sinmemektedir. Ailenin ilk çocuğu Maia kardeşine Bear adını vermek ister , bir ayı gibi güçlü , sevecen ve cesur olsun diye. Cora’nın gönlünden gök baba anlamına gelen Julian geçmektedir. Ama kocasının isteğine uymazsa başına gelecekleri az çok tahmin de etmektedir.
.
Kitap her isim ile çocuğun dolayısıyla ailenin kaderinin nasıl yazılacağı üzerine kurulu ve böylece üç farklı hikaye okuyoruz. Bear , Julian ve Gordon… Tek kişi üç farklı olasılık…
.
Üç hikayenin en önemli ortak noktası baba Gordon’un şiddet faili, istismarcı bir zorba olması ve eşi Cora’yı bir hapishanede yaşatırken sadistçe, fiziksel ve psikolojik şiddete maruz bırakmasıdır.Gordon’un sahneye her çıkışında boguldum, nefesim kesildi. En nefret ettiğim roman kahramanları sıralamasında üst sınıra yerleşti
.
Aynı kişilerin farklı kaderler yaşaması ve bir şekilde birbirlerinin hayatlarında yer alması fikrine ise bayıldım.
.
Romanda kişilerin isimleriyle müsemma olması da şahaneydi: Vihaan , yeni bir dönemin başlangıcı , Mehri nazik , Maia anne
OKUDUM - BİTTİ | İsimler — Florence Knapp
️️️️️ → 10 üzerinden 5
Kitap Adı: İSİMLER
Yazar Adı: FLORENCE KNAPP
Sayfa Sayısı: 297
Kitap Puanım: 10 / 5
Kitap İncelemem:
Dürüst olmam gerekiyor. çünkü bu kitabı bekleye bekleye bitirdim ve şu an içimde karışık bir şeyler var
Sunday Times "son yılların en iyi ilk romanı" dedi. Jojo Moyes "tamamen benzersiz" dedi. Goodreads 2025 finalistiydi. Ben de inandım. Aldım. Başladım.
fikir muhteşemdi. bunu kabul ediyorum.
1987, bir fırtına, istismarcı bir evlilik ve bir anne — Cora. Oğluna üç isimden birini verecek: kocasının istediği Gordon, kendi seçimi Julian, ya da kızının önerdiği Bear. Ve roman bu üç isim etrafında 35 yıl boyunca paralel üç hayatı anlatıyor. Konsept olarak? Nefes kesici. Kağıt üzerinde harika.
ama uygulamada bir yerlerde bir şeyler koptu benim için.
Yapının ağırlığı altında ezildi roman. 1-2-3, 1-2-3, 1-2-3… Her zaman diliminde üç zaman çizgisi arka arkaya. Bir süre sonra hangi karakterin hangi versiyonda ne yaşadığını takip etmek gerçek bir emek istiyor. Duygusal akış her kesildiğinde sıfırlanıyor, bağ kurmadan kopuyorsun, tekrar kuruyorsun, tekrar kopuyorsun.
Cora'nın omuzlarına yüklenen sorumluluk da beni rahatsız etti. Üç hayatın tamamı, o sabah verdiği tek bir karara bağlanıyor. Bir kadının o anki "cesareti" her şeyi belirliyor. Bu bana biraz haksız geldi — sanki tüm ağırlığı yalnızca ona yüklediler.
Epilog gereksizdi. çoğu okuyucu da aynı fikirde — beni de tatmin etmedi, kapatmak yerine açık bıraktı ama yanlış türden açık.
Ve şunu da sormadan geçemedim: bu kadar yoğun aile içi şiddet sahnesi içeren bir romanda, teşekkürler bölümü altı sayfa sürerken, bu konuda mağdurlara dair tek bir not yok. bu beni rahatsız etti. gerçekten.
Haksızlık etmek istemiyorum — yazı güçlü. Knapp'ın cümleleri zaman
Yazardan okuduğum ikinci kitap ve dark romancein hakkını verdiğini düşünüyorum. Fabiano babasından sonra Outfit'in başına geçecek kişiyken babasının başka kadından çocuğu olmasıyla işler değişiyor ve zaten Fabiano'yu istemediği için oğlunu gözden çıkarıyor ve 14 yaşında falanken öldürülmesini emrediyor. Bir şekilde ölümden kurtulunca yolu Remo yani Camorra’nın başıyla kesişiyor ve onu Remo yetiştiriyor ve eğitiyor. Artık Remoya sadık ve bağlı. Ta ki Leona ile tanışana kadar... Artık bir taraf seçmek zorunda. Kardeşi yerine koyduğu adam mı yoksa sevdiği kadın mı. Remo aşkın işin önüne geçmesine tamamen karşı başlarda geçici bir heves sanıp izin verse de hislerin ciddiye bindiğini anlıyor ve Fabiano'nun önünü kesiyor. Ah adama aşık sanmıştım jdjdj Seçim yapmasını istediği kısım biraz rahatsız etti beni. Kızı t*cavüzle burun buruna getirmesi ve Fabiano kızı kurtarmaya çalışırken ona şans verip o zaman sen yap demesi... Yani Remo dahil diğer adamların da kitabını okuyacağız ve buna okey olup aşık olacak olmaları rahatsız edici. Umarım kendisi de bu şekilde olmasa da aşkıyla sınanır o zaman göreceğim onu djdj Fabiano'nun aşkı için kardeşliği ve kendi canını feda etmesi mükemmeldi o kısımlar. Sadece çift olarak kitabın yarısı boyunca sıkıcıydı. Kız fasfekir ve ailesi yüzünden saflık mallık arasında geziyodu beni delirtti. Ortalama bir kitaptı genel olarak. Nino'nun kitabını daha çok merak ediyorum.
Kitabımızın annesi Cora yeni doğan oğlunun nüfus kaydını yaptırmak üzere yola çıkar. İsim konusu önemli nihayetinde. Anlamadığım şekilde Cora’nın kocası Gordon toplum nezdinde saygın bir doktorken evinde zorba bir adamdır. İsim konusunda hassastır narsist kişilinden dolayı olsa gerek oğluna kendi ismini koymak istemektedir. Gordon… Anne giderken yanına dokuz yaşında kızını da götürmüştür o da kardeşi için Bear ismini uygun buluyor. Annenin kendisi iyi Julian koymak istiyor oğlunun ismini.
Anne bir karar vermek zorunda. Ne isim koyacaktır?
Bize koyulan isim hayatımızı ne oranda etkiliyor olabilir?
Bu kitap parelel evrenler açıyor. Her bir isim başta yaşantılara götürüyor yeni doğan çocuğu
Kitabın fikri çok güzel tek eleştirebileceğim dili oldu. Çok akıcı gelmedi bana. Kahraman bakış açısıyla anlatılsaydı keşke o çocuğun ağzından dinleseydik hikayelerini
Reklam
Reklam