Sonra bakarız kırılanlara, yarım kalanlara, içimizde bekleyenlere...
Bugün nefes alıyorken, kalbimiz atıyorken, bir kahve hâlâ güzel kokuyorken;
küçük sevinçleri ertelemeyelim.
Herkes güçlü görünmeye çalışıyor ama çoğumuz sadece biraz hafiflemek istiyoruz.
İşte bu cümle tam da onun için:
Yorgun olanlara omuz, üzgün olanlara pencere,
"beni anlatmış” dedirten bir durak olsun diye.
Yaşıyorken yaşayalım...
Sonrasını hayat zaten bir şekilde anlatıyor.