Yeryüzünde ilk kendini keşfeden mağara adamı yiyecek bir şeyler bulmak için çıktığında çok şey buluyordu; zaten hiçbir mağara adamı bizim gibi sürekli acıkmazdı. Üstelik sağlıklı bir açık hava hayatı sürdürüyor, aylaklık edip dinleniyor, imgelemini geliştirecek ve tanrılar yaratacak yeterli zamanı buluyordu. Yani, uyanık olduğu tüm zamanı yiyecek bulma çabasına ayırmak zorunda değildi. Mağara adamının çocuklarının bir çocukluk devresi vardı; bununla, oyun ve gelişmeyle dolu, mutlu bir çocukluk devresi kastediliyor.
Modern insanı göz önüne alın şimdi, durım nasıl?