Semiha kılıçgil
@ctsemiha
22 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Kitabın başında takip etmelte biraz zorlandım. Geçmişi ve şimdiyi farklı karakterlerin gözünden okumakbiraz kafa karıştırıcı ama bir yerde oturuyor. Yazar Hamnet kitabındaki gibi karakterle kendimizi öyle bir bütünleştiriyor ki sanki kendiniz yaşamışçasına burnunuz sızlayabiliyor bazı satırlarda. Esme'nin yaşamının 60 küsur yılının acımasızca elinden alınması yetmemiş gibi bir kadının yaşayabileceği en büyük acılardan biri yaşatılmış ona. Hem de belki de hayatta en güvendiği insan tarafından. Bunun yanı sıra kaderin acımasızlığı: Bir yandan hep yuva kurmak, evlenmek isteyen çeyiz düzen bir genç kız, diğer yanda erkeklere dönüp bakmayan aklı bir karış havada kız kardeşi. Böyle olmaz zorunda mıydı dedirtiyor. Kitabı çok beğendim. Özellikle 162. sayfada Kitty ve doktorun konuşmasında hiç beklemdiğim ters köşe iyle birlikte kitabı elimden bırakamadım... keşke Alex ve Iris'i biraz daha okuyabilseydik.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Spoiler.
Sayfalar adeta akıyor, sürekli bir şeylere şaşırarak okuyorsunuz. Başta Nina'nın dengesizliklerine ve Cece'nin şımarıklıklarına ağzınız açık kalıyor. Fakat farklı karakterin gözünden ayrı ayrı görmemiz çok güzel boyut katmış olaylara. Her şeyin bir sebebi var dedirtiyor. Kadınların sonraki dayanışması da adaleti kendileri sağlamaları da okuyucuyu rahatlatıyor. Sadece Andrew'un sonunu bu kadar hızlı beklemiyordum, biraz da pişmanlığını görmek güzel olabilirdi. Her şeyin sebebinin otoriter bir anne olması da psikolojik açıdan bence açıklayıcı olmuş. Genel anlamda tatmin ediciydi. Ters köşenin hakkı verilmiş.
Çok klasik ve popüler bir kitap olmasına rağmen açıkça kendime yakın hissettiğim hiçbir karaktere rastamadım. Yıllar süren bu kavga biraz da içimi sıktı. Çok büyük bir kin, nefret ve intikam. Heathcliff ve Catherine arasındaki de aşk değil sağlantı benim gözümde. Yazarın tek kitabı olduğunu ve hayat hikayesinin bir kısmının bu kitapta olduğunu anımsıyorum bi araştırıcam, ama umduğumu bulduğum bir kitap olmadı malesef
Spoiler
Uzun zamandır gerilim tarzında roman okumamıştım. Çok sürükleyici olmaları adeta film izliyormuş hissi uyandırıyor, bunu seviyorum fakat sadece yazarın bilmemizi istediğimiz kadarını vererek bizi biyere yönlemdirmeleri ve sonunda beklentilerimizin çıkmamasıyla şaşırtıp vay bee dedirmeye çalışmaları biraz zorlama. Hele ki anlatıcı kendisi bile bazı şeylere şaşırıyor. Evet daha gençken etkileniyordum ama artık aradığım bu olmadığından sanırım istediğim tadı vermiyor. Psikiyatriye ilgim olduğundan Adrianne ile ilgili yerler hoşuma gitti. Yine de çerezlik okunabilecek akıcı bi gerilim romanı diyebilirim. Filmi olsaydı daha güzel olabilirdi.
Bir annenin çocuğun tüm dünyası olduğunu gözler önüne seren bir kitap. Annenin her bir mimiği, aldığı nefesteki gerginlik, dudağındaki ufak bir tebessüm... hepsi çocuğun beyninde kaydedilir, nerde nasıl davranacağını belirleyen bir kayda, bir iç sese dönüşür. O iç ses ömür boyu bırakmaz çocuğu. Bu kitapla bunu beynime kazıdım. Yazarın türkçeye çevrilen 3 kitabınında okudum. Çocukluk travmalarını daha iyi işleyen bi yazar görmedim. Merakımızı diri tutarken bu anıları biz yaşamışız hissini de çok güçlü veriyor. Okurken kaslarımın gerildiğini, tüylerimin üroerdiğini hissediyordum. Diğer kitaplardaki bazı ayrıntılar burda da vardı, üşenmekten lazımlığa işeme, şamandıra, annenin sırtını kaşıyarak iletişime geçmeye çalışan çocuk...ne kitap yazsa okurum dedirtti bu yazar...
