Burcu K.
@cuburcu
Ben, belki de sadece uçmayı çok seven bir martıyım...
instagram.com/burju.ko
ODTÜ
138 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Normalde kitaplardan alıntı yapmayı çok severim ama bunu bir solukta okudum. O yüzden pek alıntı yapmaya fırsat kalmadı. Öncesinde arkadaşımdan küçük bir spoiler öğrenmeme rağmen yine de tahmin edilmez bir son oldu. Açıkçası romanın başları beni sıktı. Yani nasıl açıklanır bilmiyorum; aslında akıcıydı ama sonuna gelmek için fazla sabırsızdım fazla merak ediyordum ve daha hızlı aksın istedim. Daha hızlı akmaması bir nebze beni bunalttı sadece. Ama son 100 sayfa tek solukta bitti. Livaneli sana ve kitaplarına aşığım :’) serenad, son ada ve kardeşimin hikayesi hepside mükemmel kitaplar. HEPSİ BENİM BEBEKLERİM
Reklam
Kitabı uzun sürede bitirmiş olsam da kitap çok akıcı bir şekilde ilerliyordu. İlk 150 sayfaya yakın çok fazla insanın bir anda olaylara dahil olmasıyla tam oturtturamadım ama son 200 sayfayı soluksuz okudum. Bölüm aralarında çok fazla "Acaba bu cinayeti bu psikolojideki biri mi işledi?" diye düşündüm. Benim için beklenmedik bir sonuçla bitmedi yinede sarsıcıydı. Tek sorunu çevirisinde gördüğüm bir kitap oldu. Bazı cümleler yerine tam oturmamış, yazımda ve nasıl anlatılır bilmiyorum ama kelimeyi kullanımda sırıtan yerler vardı. Kötü çevirili kitaplarla ilgili inceleme okuduğumda bunu pek fark etmeyeceğimi düşünmüştüm ama demek ki fark ediliyormuş. Yine de polisiye-gerilim türünde kitap okumayı seviyorsanız bu kitabın okunması gerektiğini düşünüyorum.
Bir kitabı okuduğumda en çok sevdiğim şey kitabın bana kattıklarını ve benim kitapta asla unutamıyacağım olayları detaylıca düşünmek olur. Miles ve Alaska ile soruların cevaplarını aramaya başladım ve cevaplar işte o unutulmayacak detaylarda. Kitapla birlikte düşünmeye başladığım büyük belkimi bularak. Bu labirentten nasıl çıkacağımı değil de labirentle nasıl başa çıkacağımı cevaplayarak bitiriyorum bu güzel romanı. Bir John Green romanı daha yine tüm sürükleyiciliği ve beklenmedik olayları ile bitti.
