Bir zaman gelecek, insanlar bugüne kadar görülmemiş ölçüde bir kıtlık yaşayacaklar ve bu kıtlık, ne su ne yiyecek kıtlığı olacak. Bu kıtlık, Tanrı’nın sözlerini işitme kıtlığı olacak.
Tıpkı bunun gibi, zamanın insanla olan dostluğunu yitirmesi gibi modern medeniyetle beraber zaman, insanın rakibi haline geliyor, daima hıza karşı sürdürülen bir savaş var.
Ey Niyâzî katremiz deryâya saldık biz bugün,
Katre nice anlasın ummân olan anlar bizi.
Ey Niyâzî! Bugün bir damlayız, deryaya (denize) saldık kendimizi,
Bir damla nasıl anlayabilir denizi; bizi ancak deniz olmuş olanlar anlar.