Merve Çuhadar
@cuh147
Ah, ah sevgili dostum, ne kadar deneseniz de sonunda bana daima kendinize özgü bir gerçeklik sunmanın ötesine geçemiyor ve bu gerçekliği benim de kendiminmiş gibi sahiplenebileceğime tüm iyi niyetinizle inanıyorsunuz. ..... sonuç olarak sizin algıladığınız 'benim görme biçimim' , benim algıladığım 'benim görme biçimim' ile örtüşmüyor.
Keşke her ikimizin de hem benden hem de sizden öte, yalnızca kendileri için var olan tek ve büyük, aynı ve değiştirilemez birer gerçekliği olsa. Ama yok.
Ee, yani?
Yani, dostum, kendimizi şununla avutmak zorundayız: Hiçbirimizin gerçekliği diğerinden daha gerçek değil ve her ikimizinki de yalnızca bir anlığına var.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Öngörülü olmanın bir örneği, 1973 yılında kalkıp günümüz yalnızlığını, bol ama boş geçen zamanı, perdelenmiş hayatları kaleme almak sanırım. O da Momo. İşleyiş olarak masalımsı olan, içerik anlamındaysa insanın pervaneye kapılmış duraksız giden hayatını anlatan güzel bir kitap. Masal boyutunda olduğu için kitaptan bir kişisel gelişim gibi şunu yap bunu yapma şeklinde çözümler beklenmemeli. Sorunu çok tatlı bir dille anlatıyor. Momo'yu alıp kollarınızın arasına sıkı sıkı sarasınız geliyor.
Belki de hep var olduğu için duyulmayan bir müzik gibidir. Sanırım, benim bunu çok derinden duyduğum oldu.
