-
Kıyamet günü insanların bana en yakını, bana en çok salavât getirendir. (Tirmizi.)
-
Rasulullah’a (sav.) salavât getirmek, ona olan sevgi, bağlılık ve vefanın bir göstergesidir. Salavât, sadece dil ile söylenen bir dua değil; aynı zamanda onun örnekliğini hayatına taşımaya yönelik bir niyet ve gayrettir. Bu sebeple; çokça salavât getiren kimse, O’nunla manevi bağını güçlendirmiş olur.
Kıyamet gününde Peygamberimize (sav.) yakın olmayı arzulayan müminler, salavâtı dillerinden düşürmemeli; bunun yanında O’nun mübarek sünnetine uymaya, ahlâkını yaşamaya ve getirdiği dine samimiyetle bağlı kalmaya da özen göstermelidir. Çünkü gerçek sevgi, kuru sözle değil, yaşantıyla ortaya konur.