Başkalarıyla birlikte geçen bir saatin ruhta bıraktığı lekeyi silmeye bir yıllık yalnızlık yetmez; ortak soluk alarak geçmiş bütün bir ömrün bıraktığı lekeye gelince, bunu unutmaya ne cennette ne cehennemde yeterli zaman olur.
Vecdsiz bir cennet gibi boşalmış yeryüzünde, çabasız, tersiz, bir mesleğin ya da bir idealin kaygısızlığı olmadan yaşanan her an bitmek bilmez bir kabus boyutu edinir.