İdeallerin ön aşaması, tutkulardır. Delikanlı yüreklere özgüdürler. Bunların hayat enerjisi vereceğini düşünmek aptallıktır. Irmakların çoğu gürültülerle akan şelalelerle kendi yataginda ilerlemez mi? Halbuki kaçı köpükleerek yüksele alçala denizle birleşmiştir? Sessizlik büyük; fakat saklı bir güç gölgesidir. Duygu ve fikir olgunluğu, nezaketi, apansız çıkışları Önler. Ruh acı ve mutlulukla yoğururken kendince ölçülenip, ‘bu daha doğruymuş’ der.
Bu fırtınalar, patlayıvermese, güneşin sürekli yakıcılığının kendisini kavurcağını bilir. Bu nedenle içe kapanır. Bencilleşir, gerektiğinde de kendini cezalandırır. Bütün yönleriyle kendisini tanıyan insan ancak o anda Tanrı’nın adaletini değerlendirebilir.
Sayfa 111
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İlk çekilen acı, diğerlerini kederlendirmenin keyfini de tattırır. Kötülüğe yaşamda fırsat tanıma fikri akılda yer almadıkça bu ideal, yaşama olanağı bulamaz. Gövdeleşen idealler biçimleşir. Biçimlenmenin oluşması için pratik gerekir. Kafada ne kadar ideal varsa, pratik de o kadar çoğalır. bu yüzden de hep masa başında duran deha ölüme veya çıldırmaya yazgılanır.
Sayfa 110 - Oda
Evet ben, artık yaşamın, salt mutluluk istenilen, kalbin herhangi birini şiddetle, tutkuyla sevmeye ihtiyaç duyduğu o dönemi geçtim; şimdi yalnızca sevilmeyi istiyorum, üstelik de çok az kişi tarafından; dahası bana öyle geliyor ki, bir tek kesintisiz sadakat yeterlidir bana: Kalbin acınası alışkanlığı…
Sayfa 93
Kadınlar; sadece tanımadığı erkekleri severler
Sayfa 90
Geçmişten bir keder veya sevince ilişkin her anı ruhumuza hastalıklı bir biçimde çarparak, hep aynı sesleri verir…
Sayfa 87