Bu duygu, gittiği yönün gitmesi gerekenden çok ayrı olduğunu Pusulada gören; ama bu gidişi durdurmak için elinde bir şeyi olmayan bir denizcinin, gerçeği gördüğü anda hissedeceklerinin aynıydı. Her geçen dakika uzaklaştırmaktadır onu gideceği yerden, bu uzaklaşın ölümden farkı yoktur.
Sayfa 250
Dünyaya içten bakışıyla bu çocuk onlara bildikleri ama anlamak istemedikleri şeyden ne denli uzaklaştıklarını gösteren pusulaydı.
Sayfa 250
Bir küçük bakışa böyle muhtaçken, insanın birbirinden ayrı bir içinin ve dışının olamayacağını ben sizden öğrendim ya da siz benden öğrendiniz.
Sayfa 38
“ Kalbimi minik bir karınca gibi hissediyorum,” dediniz. “ hedefine varmak için uzun bir yol kat etmesi gerekiyor, büyük ağırlıklar taşıması ve sabretmesi gerekiyor. Ama rastgele esen bir rüzgârla savrulabilir, bir damla suda boğulabilir ya da küçük bir çocuk tarafından sırf oyun olsun diye ezilebilir. Kalbim.”
Sayfa 29