Ceyda Gür
@cydgr
“Neyi bastırdıysan göğsüne, göğsünü soludukça büyüyen odur. “
Şu anda okuduğu kitap
“Yabancı”Psikoloji
Yaşadığı topluma “yabancı” , dışlanmış, olaylar karşısında alışıldık tepkiler vermeyen Meursault’un hikayesini bir solukta okudum.
Yazar “Bugün anne öldü.” diyerek başlıyor bize Meursault’un hikayesini anlatmaya. Başta duygusuzluğunu, kendi başına gelen böylesine acı bir olayı nasıl bu kadar normalleştirdiğini eleştiriyorken, yargılandığı dava da birini öldürmesinden çok annesinin ölümüne verdiği tepkinin bizimki gibi olmadığı için suçlanıyor olmasının haksızlık olduğunu düşünmeye başladığımda ne kadar önyargılı olduğumu farkettim.
Yazar gerçekten ilgi çekici bir karakter oluşturmuş annesi öldüğünde ağlamayan, onun yüzünü son kez görmek istemeyen, katil olduğunda ne yaptım ben diye şaşırmayan, yargılandığı mahkemede sanki olayın kahramanı değilmişte dışarıdan bir gözlemciymiş gibi etrafındaki insanları gözlemleyen kısacası kendi hayatına, yaşadığı topluma ve yaşadığı toplumun değer yargılarına aykırı bir adam. Ben Yabancı’nın hikayesinden çok etkilendim. Yazarın 100 sayfalık bir hikaye ile beni böylesine etkileyebileceğini beklemiyordum.
Kitaptan alıntılar;
“ Şimdi, bana görünürde davamla ilgisi yokmuş gibi duran ancak belki de davayı çok yakından ilgilendiren sorular sorması gerektiğini söyledi. Sözü yine anneye getireceğini anladım, aynı anda da bunun beni ne kadar bunalttığını fark ettim. Anneyi neden bakımevine yatırdığımı sordu. Hastabakıcı tutacak ve tedavi ettirecek param olmadığı için diye cevap verdim. Onu bakımevine yatırmanın beni sarsıp sarsmadığını sordu; ne annenin ne de benim birbirimizden bir beklentimiz olduğunu, zaten kimseden de bir şey beklemediğimizi, ikimizinde yeni hayatlarımıza alışmış olduğumuzu söyledim.”
“ Sanık sandalyesinde de olda, insanın kendisinden bahsedildiğini duyması her zaman ilginç bir şey. Savcıyla avukatım iddiaları ve