Çocukken okumuştum kardeşime alınca bir daha okudum. Çocuk romanlarını okumayı çok seviyorum! İddia ettiği gibi matematiği sevdirdiği falan yok, insan kendini hikayeye o kadar kaptırıyor ki sunulan problemleri çözmek için duraksamıyor bile. Karakterlerin bir an önce çözdüklerini ve ilerlediklerini görmek istiyor. (Yine de bir tane problemi kendim çözdükten sonra küçük çocuklar gibi sevinmemi unutamıyorum)
Sosyal bilimlerin geleneksel bilim gibi sadece üst kesime hitap etmediğini ve herkesin bilimi olduğunu gösteren bir kitap. Keşke herkes “sosyolojik düşünme”yi en azından denese.
Gözlerimi açtı mı? Evet. Aşırı sinirlendirdi mi? Evet. Ders okuması olarak aldığım için ıncığını cıncığını ezberledim. Lisansım boyunca sürekli kullandığım bir tabir. Çağımızı o kadar güzel gözler önüne seriyor ki insanı depresyona sokuyor. Bir çözüm yolu yok. Medya okuryazarlığı bilen ve öğrenen herkesin okuması gereken bir kitap.