Siréne
@d0nttch1
Şu anda okuduğu kitap
"Yarabbi... İnsanı bu iç sıkıntısından kurtaracak bir şey yok mu?"
Çok kere böyle oluyordu. Bütün kafası birdenbire boşalıyor, göğsünün ve gırtlağının üstüne bir ağırlık çöküyor ve ne olduğunu bilmediği bir takım şiddetli arzuların hasretini duyuyordu.
Reklam
O, müziğe diğer arkadaşları gibi, bulacakları kocanın seviyesini bir derece yüksek tutmakta yardımcı olsun diye heves etmemişti. Ona, evlendikten sonra bir kenara atılacak bir genç kızlık elbisesi gözüyle bakmıyor, bütün ömrü müddetince, bu ömrün manası olarak yanında götüreceği yakın bir arkadaş diye sarılıyordu.
Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yalpalı bir denizdi. Tesadüflerin oyuncağı olacak olduktan sonra ne diye bir irademiz vardı? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan düşünceler neye yarardı? Yaşayışımıza ve etrafımıza şekil vermek arzusuyla dünyaya gelmekten ise hayatın ve muhitin verdiği şekli kolayca alacak kadar boş ve yumuşak olmak daha rahat, daha makul değil miydi?
Puan vermedi·256 syf.·
5 günde okudu
·2025 39. kitabı
Bu kitap için uzun bir incelemeyi reva görmüyorum. Okuduğum ve iki gün sonrasında unutacağıma emin olduğum öylesine bir kitap gibiydi. Yazım dili korkunçtu, diyolaglardan bahsetmiyorum bile. Duygu sıfır varsa bile yazar öyle donuk yazmışki ben duygu falan hissetmedim. İlkokulda öğretmenin okuttuğu Türkçe kitabındaki hikayeler kadar boştu. Okumaya değer mi? Değmez çünkü bende ne bir iz bıraktı ne de bir şeyler öğrenmeme vesile oldu. Bu kadarı kâfi.
Reklam