Hoş ol ki dem-i ecel çekem bade-i nab
Ser-mest yatam kabrde ta ruz-i hisab
Gavgaa-yı kıyamette duram mest ü harab
Ne fikr-i sevab ola ne perva-yı azab
Yani diyor ki:
Ne hoş olurdu, ölüm anında saf şarabı çeksem,
Mezarda hesap gününe kadar sarhoş yatsam,
Kıyamet kavgasında sarhoş ve harap dursam,
Ne sevap düşüncesi, ne de azap korkusu olsa.