“Ben Maşuk'u sevdim, Maşuk beni. Herhal şu hayatta pişman olunacak daha isabetli şeyler var: Tamahkârlık. Açgözlülük. Kemdillik. İktidar hırsı. Yalan dolan. Bunlardan utanmalı insan.
Lakin aşk... Aşk için nedamet niye?”
“Sizin hudut çektiğiniz boydan ben çoktan geçtim gittim efendiler. Dur deseniz de duramam artık. Haram dedikleriniz bana helaldir. Sus deseniz de, susamam artık.”
Sevinemedi bile Cihan. Ne sevinmeye vakit vardı, ne yeni hikâyeler uydurmaya.
Bir kez daha seyretmek düştü bahtına, hep yanında kalsın istediği insanın gidişini.