Ron rozetini kaldırıp gösterdi.
Mrs Weasley tıpkı Hermione gibi bir çığlık attı.
"Inanamıyorum! Inanamıyorum! Ah,Ron, ne harika! Bir sınıf başkanı! Ailedeki herkes sınıf başkanı oldu!"
"Fred'le biz neyiz, komşu çocuğu mu?" Dedi George, dargın dargın; annesi ise onu kenara itip en küçük oğluna sarılmıştı bile.
"Cedric'i hatırlayın. Gün gelir de doğru
olanla kolay olan arasında seçim
yapmanız gerekirse eğer, iyi kalpli,
yardımsever ve cesur bir çocuğa, sırf
Lord Voldemort'un yoluna çıktığı için
neler olduğunu hatırlayın. Cedric
Diggory'yi hatırlayın."
Harry ve Ron sınıfın arka tarafında Fred'le
George'un sahte asalarıyla kılıç tokuşturmaya dalmışlardı. Başlarını kaldırıp baktıklarında,
Ron'un elinde bir papağan, Harry'ninkinde ise
lastik bir mezgit balığı vardı.
"Nihayet Potter ve Weasley yaşlarına yakışır
bir şekilde davranacak nezaketi gösterdiklerine
göre," dedi Profesör McGonagall, ikisine
öfkeyle bakarak -bu arada Harry'nin mezgit
balığının başı sessizce yere düştü, Ron'un
papağanının gagası az önce koparmıştı onu-
"size bir duyuruda bulunacağım."