Murat Aktan
@daimakitap1
309 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Mekânlar değişse de tarihin her safhasında benzer acılarla sınanıyorduk." diye anlatıyor hikayesini kitaptaki bir karakter. Ona hak vermemek elde değil. Çünkü insan iyilik kadar kötülüğü de içinde barındıran bir varlık. İnsanın insana yaptığı zulmü yapacak başka bir canlı yok sanırım. Peki ne için? Makam, altın, toprak... Hep daha fazlası için bunca kavga.
Kitabı okurken tarihte bir yolculuk yapıyoruz. İkinci Abdülhamid'in padişahlık dönemi, çevresini kuşatmış sarayı hem içten, hem dıştan karıştıran paşalar. Dönemin İstanbul'una, renkli kültür mozaiğine bir bakış. Bir yandan da köyler ve aşiretler. Hırsları yüzünden kardeşçe yaşamayı unutan insan.
Yazarın anlatımında en çok dikkatinizi çeken tasvirler oluyor. Bir yandan kokular geliyor bir yandan sesler. Doğa sürekli konuşuyor. Gökten boşanırcasına yağan yağmurun sesine kurşun sesleri karışıyor. İnsanların çığlıklarına, ayıların kükremesi...
Yavaş yavaş sindirerek okuduğum, insana dair tarihsel bir yolculuk. Hem anlatım hem de kurgu etkileyici, türü sevenlere tavsiyemdir.
Çocukların hayalleri konusunda anne babaların iki farklı yaklaşımı oluyor genelde. Kimimiz gerçekçi olmasını öğütlüyor, kimimiz de o hayale giden yol için alınması gereken sorumlulukları kendi üstleniyor. Son zamanlarda çocuk kitaplarında sadece çocuklara değil yetişkinlere de güzel mesajlar verildiğini görüyorum. Bu kitapta onlardan birisi.
Uzay, rüyasında bir gezegenin kendisine 'beni bul' diye çağrıda bulunduğunu görüyor. Ve kitabın sonuna kadar, çeşitli araştırmalar yaparak bu gezegenle ilgili bilgiler edinmeye çalışıyor. Çocuklar açısından baktığınızda, hayalinden vazgeçmemek, sonuna kadar çalışıp bir başarıya ulaşmak gibi bir mesaj var kitapta. Anne babanın rolü ise bence en az bunun kadar önemli. Uzay'a kütüphanedeki kitaplardan araştırabileceğini söylüyorlar, okul kütüphanesinde bulamayınca daha büyük bir kütüphaneye götürüyorlar. Ama asla onun yerine kitapları incelemiyorlar. Ailesi destek oluyor, yol gösteriyor ve aynı zamanda kendi sorumluluğunu almasını da sağlıyor.
Kitap, her yaşa uygun akıcı ve yalın bir dille yazılmış. Sadece çizimlerdeki bazı detaylar ve sıralama konusunda biraz daha özen gösterilebilirdi diye düşünüyorum.
#yetimkoleksiyoncusu
Tarihe, hatta günümüze baktığınızda büyük felaketler karşısında hazırlıklı olmayan toplumlarda insanlık onurunun zedelendiğini görüyoruz. Kitapta 1918 yılında yaşanan İspanyol gribi salgınıyla Amerika'da yaşananları ele alıyor. Yaşadıklarımızdan biliyoruz ki, ilk çözüm karantina. İnsanlar evlerine kapanıyor. Kimi ailecek hayatını kaybediyor, günler sonra evde ölüleri bulunuyor. Kimi de kaybeden aile ferdini çarşafa sarıp kapıya bırakıyor. Ve görevliler büyük arabalarla gelip, kapılardan bu cenazeleri topluyorlar. Bu kısımları okumak çok üzücüydü. Fakat yazarın anlatımının şöyle güzel bir tarafı var ki, böyle hüzünlü konuları işlemesine rağmen okuru yormuyor ve depresif bir havaya sokmuyor.
Kitapta tüm bu salgın dönemi ve sonrası, Pia adlı 13 yaşındaki küçük kızın yaşamı üzerinden anlatılıyor. Annesi virüse yakalanıp vefat ediyor. 4 aylık olan ikiz kardeşleriyle yapayalnız kalıyor. Annesinin öldüğünü de kimseye söyleyemiyor. Birkaç gün evde olan yiyeceklerle kardeşlerini beslemeye çalışıyor. Ama hiçbir şey kalmayınca, onları evde güvenli bir yere bırakıp yemek aramaya çıkıyor. Maalesef birçok şey ters gidiyor ve ayrı düşüyorlar. Kitabın sonuna kadar, kardeşleriyle kavuşabilecek mi, savaşta olan babası dönüp onları bulabilecek mi diye merakla okuyoruz.
Kitapta, göçmenler ve salgında kimsesiz kalan yüzlerce çocuğun başına gelebilecek olanlar da kurguya eklenmiş. Çok yönlü ele alınan çok güzel bir kurgu. İki günde elimden bırakamadan okudum kitabı. Yazarın anlatımı ve hikayeyi hüzün kadar umutla da beslemesi çok iyiydi. Bu dünyada iyi insanlar da var ve anlayış, paylaşım, sevgi, devam etmeyi kolaylaştırıyor.