Murat Aktan
@daimakitap1
309 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Ebola, ilk olarak 1976 yılında ortaya çıkan bir virüsmüş. Hikayenin geçtiği yerler benzer olsa da yazar kitabın tamamının kurgu olduğunu belirtiyor en başta. Elbetteki kara mizah yanından dolayı gerçek üstü detayları var ama genele baktığınızda yaşananlar çok tanıdık.
Virüsleri artık savaşılacak canlı varlıklar olarak kabul ettik. Yazar da kitapta onu kişileştirip, insanlara bulaşma ve yayılma arzusunu satır aralarında yansıtmış. Kendisi zeki ve fazlasıyla kibirli. Hastalıkla savaşmak onun varlığını kabul edip bilinçlenmekle mümkün. Kitapta cehaletin ve fakirliğin, ebola karşısında nasıl geride kaldığını görüyoruz.
Diğer tanıdık gelen konu ise, virüsün eşitlediği insanlar. Sağlıkçı da, sanatçı da, halktan herhangi bir vatandaş da eboladan korkabiliyor. Durumu fırsata çevirip maske üretmeyi akıl eden ya da bitkisel tedavi yöntemlerini öne sürenler de böyle durumların vazgeçilmezi tabiki. Kitabın genelinde ise yazarın kitap boyunca insanların kötü yanlarını ortaya çıkaran bakış açısını görüyoruz.
Konu artık bize yabancı değil ama anlatım ve kurgunun İşlenişi kesinlikle sıradışı. Yayınlandığı dönemde ödüllere aday gösterilen ve ödül almış olan bu ilginç kitap, farklı bir okuma arayanlar için keyifli olacaktır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yazarın kalemiyle tanışmamız 3-4 yıl önce halasının oğluma, 'Arda bir kitap getirdim sana, oku çok eğleneceksin' demesiyle başladı. O kitabı Arda'yla birlikte okuyup çok gülmüştük. Yazarın kitaplarının özel yanı bu aslında. Üç nesile de hitap edip, ailecek okunup eğlendirmesi.
Peki ne anlatıyor derseniz; bizi bize anlatıyor diyebilirim. Güleriz ağlanacak halimize diyeceğiniz, küçükken anlatılan masalların tuhaflığından tutun da Maya'ların kehanetine kadar her an her konuyla karşınıza çıkabilir. Mesela dokunmatik insanlar diye bir gruptan bahsetmiş. Hani siz 'karpuz aldım içi çürük çıktı' dediğinizde, 'o da bir şey mi benim içim çürüdü' noktasına bağlayanlar. Vardır mutlaka sizin de etrafınızda, bir dokunup bin ah işittiğiniz, alakalı alakasız her konuyu kendi derdine getirenler.
Okurken bir anlamda farkındalık da oluşuyor aslında. Ciddiye alınan şeylerin farklı bir açıdan bakıldığında ne kadar komik olduğunu görüyorsun. Aaa gerçekten ben de bunu böyle yapıyorum dediğin bir aydınlanma yaşıyorsun. O yüzden okuyun ve siz de 'Ne Haliniz Varsa Gülün' arkadaşlar.
Kitaptaki öyküleri okumak, sandıktan yayılan huzursuzluğu hissettiğiniz halde, yavaş yavaş ona doğru çekilip kapağını açmak gibi. Sadece bakmamak, bakıp da görmek gibi. İlk öykünün sonunda, kemiklerin sesi kulağınızda çınlarken en derinlerde hissettiğiniz sızı gibi...
Yazar daha ilk sayfalarda yakalıyor sizi. Çevrenizde sıradan kabul edilen hayatlara konuk oluyorsunuz. Toplumsal meselelerin arasında kaybolanlar, kıyıda köşede farkedilmeden kendi acısını yaşayıp geçip gidenler. Her şey derinlerde bir yerlerde ama kimse görmeden yaşanıyor.
Arka kapakta kitabın içerisinden bir alıntı paylaşılmış: "İnsanlar ikiye değil, üçe ayrılıyor bence: Yaşayanlar, yaşamayanlar ve bir de kendine ait bir yaşam kuramayanlar." diyor karakterlerden birisi. Tam da bu aslında. Hayal bile kuramayanların hikayesi bu.
Depresif değil ama hissettiriyor. Genel olarak her öykünün sonunda bir sarsıntı, bir kıymık yokluyor sizi. Rahatsız ediyor mu, evet, çünkü etmeli, çünkü insanız... Kendi türünde çok başarılı, kesinlikle okunmalı.
