CLAY
@daimonn
quia pulvis es et in pulverem reverteris
Şimdi, acının ormanından geçiyorsun
her sey bir daha kanasa da
ne geçtiğin yola ne sana dokunabilirim ben.
Geç meleğim,
senin de şarkıların olsun
içindeki telleri titreten.
Sayfa 54 - iz
Reklam
insan kadife bir hatiradan başka nedir ki? Gecmiş: üstümüzü her gece onunla örttüğümüz... uykuların derininde kor yankılarına düşer gibi oldugumuz ve sonra unuttuğumuz.
Dağın doruğu ile dağın derini arasindaki mesafeden başka nedir ki insan: derininde kor tutmuş haller , doruğunda ıssızlık bilgisi ...
Güne ait sesler çoğaldığında hatıranın kendisi de kokusu da bilgisi de silikleşecek ...
Ve, insan sabahın nemi kadar sessiz olmayı isteyecek.
Sayfa 35
Ruhumdaki sarkaç bir atıyor beni cesaretin beyaz atına, bir çekiyor içeri ağulu korkuya.
(Ben üretmişim kuşkuyu, benim ipliğimmiş korku! hah.)
Sayfa 18 - örümcek