CLAY
@daimonn
quia pulvis es et in pulverem reverteris
Annesiniz sizler her güzelliğe,
yücesiniz, üzgün, sonrasızsınız
örtüsü altında güz gecesinin
içkarartıcı ve silik, canveren
sessiz akşam gibi ekim ayında;
şiir gibisiniz çünkü, öylece
dolusunuz güzle ve akşamlarla,
karasevdalar ve üzüntülerle,
uğursuz aşk, dert ve cançekişmenin
külrengine çalan karanlığıyla,
çünkü hep acılar içindesiniz,
fidanlarınızın şiirdir suyu.
Reklam
Yüreğim gibisin,
öylesin tıpkı
aynam benim.
Beni beklediği bahçe
sevdanın.
Uyu çekinmeden,
ama sönünce
son öpüşü dudaklarımın
uyan o vakit.
Kaç, yakalarım seni,
koş, tutarım seni,
bak, çamurla doldururum
yüzünü senin.
Çekilirim
zeytin ağacından,
ayrılırım
hasırdan,
el çekerim
sarmaşıktan
bunca sevmiş olmaktan seni.
Gece yanaşmaz gelmeye
gelmeyesin diye sen,
bense gidemeyeyim diye.
Ama gideceğim ben
ısırsa da şakağımı bir akrepler güneşi.
Ama geleceksin sen
kavrulmuş dilinle tuz yağmurundan.
Gündüz yanaşmaz gelmeye
gelmeyesin diye sen,
bense gidemeyeyim diye.
Ama gideceğim ben
kurbağalara bırakıp dişlenmiş karanfilimi.
Ama geleceksin sen
karanlığın bulanık çirkefleriyle.
Ne gece yanaşır ne gündüz gelmeye
öleyim diye ben senin uğrunda,
sen benim uğrumda ölesin diye.
Artık ne ekmeği bölüştüren var ne şarabı çünkü,
ne ölümün ağzında ot yetiştiren,
ne yayan dinlenme çarşaflarını,
ne de bir ağlayan var fillerin yaraları yüzünden.
Bir milyon demirci var sadece
zincir döven ilerde gelecek çocuklara.
Bir milyon marangoz var sadece
haçsız tabutlar çakan.