CLAY
@daimonn
quia pulvis es et in pulverem reverteris
Bir sevda
havuzudur
her şarkı.
Bir zaman
havuzudur
her yıldız.
Bir zaman
düğümü.
Ve bir çığlık
havuzu her
iççekiş.
Reklam
Bir kırlangıç havalanıyor
uzağa doğru!
Düşlerim
çiy çiçekleri dolu,
yüreğimse dönüp duruyor
acıyla yorgun.
Bir atlıkarınca ki
Ölüm çocuklarını koymuş.
Ah bir bağlasaydım zamanı
bu ağaçlarla, zorlu
halatıyla kara gecenin
ve boyasaydım solgun
anıların kıyılarını
kanımla koyu koyu.
Mavi bir öpüş ki bu yer basıyor bağrına,
Hüznünü duyuyorum yağan duru yağmurun,
gerçekleşmeyen şeyin umarsız kederini.
Ufukta pırıl pırıl yanan bir yıldız var da
yüreğim bırakmıyor koşup seyretmem için.
Piyanoda coşkun bir tatlılık bırakırsın
ey sessiz yağan yağmur, ağaçların sevdiği;
yüreğime verirsin bir bulut, bir çınlayış
ortalığın uyuyan ruhunu titreştirip.
Yağmurlu ve soluk külrengi akşam,
yürüyor her şey.
Kurumuş ağaçlar.
Kimsesiz odam.
Açılmamış kitap,
eski resimler...
Bir hüzün sızıyor mobilyalardan
ve ruhumdan.
Belki
yok Doğa’nın bana göstereceği
kristal göğsü.
îşte yüreğimin eti acıyor
ve ruhumun eti.
Ben konuşunca,
sözlerim havada kalakalıyor
suda mantar gibi.
Gözlerin içindir
çektiğim acı,
geçmişin acısı
ve geleceğin.
Yağmurlu ve soluk külrengi akşam,
yürüyor her şey.
ilk görüşte
tanımadım seni.
İkincisinde, evet.
Söyle,
hava sana dedi mi bunu?
Soğuk, erken sabahta
üzüntü içindeydim,
gülme hevesim tuttu
hemencecik.
Tanımadım seni.
Tanıdın sen.
Tanıdım seni.
Tanımadın sen.
İşte aramızda
geriliyor telaşsız
bir ay, külrengi günlerin
paravanına benzeyen.
ilk görüşte
tanımadım seni.
İkincisinde, evet.