CLAY
@daimonn
quia pulvis es et in pulverem reverteris
Ne var ki şu dünyada
su içmek gibi güzel,
hepimiz daha iyi
çocuk olduk: ve geçti
acılarımız, pembe
çelenklere bürünüp.
Ve altın ülkelerde
yitti bakışlarımız.
Ey bilinmez varlığın
tanrısal mutluluğu!
Reklam
Dinlenmeye çekilince yıldızlar
uyuyan mavilikte,
gönlüm ülküsünü görüp uzaktan
soruyor
—Ey, Tanrım! diye.
Kime yakarsam, Tanrım,
ama ey Tanrım, kime?
Umudumuz niçin uykuya dalmış,
duyduğumuz derin düşkünlük niye,
neden kapanır kucaklayan gözler
bütün maviliği bilmem? —
Adını söylüyorum
karanlık gecelerde
belirince yıldızlar
ay suyunu içmeye,
yapraklar uyudu mu
gizli dallarda hele.
İçerimde ne tutku
kalıyor, ezgi ne de.
Ölü demleri çalan
o çılgın saatim ben.
Yüreğim işte şurda,
Tanrım,
geçir ortasından asânı.
Yüreğim bir güz ayvası,
fazladan yetişmiş,
çürük bir ayva artık.
Kov iskeletlerini
şiirsel atmacaların
ki çok yaraladılar onu, çok,
varsa batır da gaganı
kurtar onu kabuğundan
usancın.
Reklam