CLAY
@daimonn
quia pulvis es et in pulverem reverteris
insanın doğası, insanın aynasıdır, hem de ne ayna!
Geç karşısına, kendini hayran hayran seyret!
Güldüm ve ağladım; atlaya sıçraya caddeyi boyladım, durdum, dizime vurdum, sebepsiz gelişigüzel bastım küfürü. Ve zaman ilerliyordu.
Annesiniz sizler her güzelliğe,
yücesiniz, üzgün, sonrasızsınız
örtüsü altında güz gecesinin
içkarartıcı ve silik, canveren
sessiz akşam gibi ekim ayında;
şiir gibisiniz çünkü, öylece
dolusunuz güzle ve akşamlarla,
karasevdalar ve üzüntülerle,
uğursuz aşk, dert ve cançekişmenin
külrengine çalan karanlığıyla,
çünkü hep acılar içindesiniz,
fidanlarınızın şiirdir suyu.
Yüreğim gibisin,
öylesin tıpkı
aynam benim.
Beni beklediği bahçe
sevdanın.
Uyu çekinmeden,
ama sönünce
son öpüşü dudaklarımın
uyan o vakit.
Kaç, yakalarım seni,
koş, tutarım seni,
bak, çamurla doldururum
yüzünü senin.
Çekilirim
zeytin ağacından,
ayrılırım
hasırdan,
el çekerim
sarmaşıktan
bunca sevmiş olmaktan seni.