Yazar bizi savuruyor...
Henry James, kaleme aldığı Daisy Miller, başlangıçta kısa bir yazı olarak başlansa da sonradan kitaba dönüşmüş ilk zamanlar editörlerden red almıştır. Yayınlandıktan sonra ise döneminde, çeşitli taraflardan olumsuz eleştiriler alıp, tartışmalara neden olmuş, ahlaki anlamda da uygun görülmemiştir.
Ortaya çıkan eserde, Daisy Miller ile empati mi kurmalıyız yoksa karşı mı durmalıyız ikileminde okuyucuyu sık sık kontrpiyede bırakıyor.
Ben şahsen çok beğendim...
Bu kitabi bitirmek icin cok uğraştım, bitti de zar zor ama (gittigim her yere taşıdım azimle )yazarin okudugum digeri iki kitabi kadar çabuk bitmedi ve onlar kadar da zevk almadım. Iyi bir polisiye gerilim okuruyum yillardir bunun etkisi de var tabi bu hissimin oluşmasında .
#papatyalararasında #lianacincotti tarafından kaleme alınırken sevgili @martiyayinlari yla biz okuyucalara sunuluyor. Pembiş eser kapağıyla nahif bir görüntü ortaya çıkarırken içeriğiyle içimi ponçik yapmayı başardı. Tasarım son sınıf öğrencisi yirmi iki yaşında genç kızımız Daisy dört yıl önce lise balosunda duygularını açtığı ve reddedildiği en yakın arkadaşı yakışıklı gencimiz Levi ile cafede tesadüfen karşılaşır. Levi ona kız kardeşinin düğününe sahte sevgili rolü ile gelmesini teklif eder. Bu teklifi reddedemeyen kızımız bir anda kendini duyguları ve yaşanmışlıkları arasında sıkışmış halde bulur.
Dört yıl önce yaşananlar tekrara mı düşecek?
Yazar akademisyen Levi acaba Daisy'e ilgi duyacak mı derken kitabın sonuna gelmişim.
Yetişkin içerikli olmaması hoş, sıkmayan sade bir eser. 316 sayfa akıp giderken eserin bize vermek istediği mesaj net : "Hayatta yanlış anlaşılmalar olabilir, insanlara kendini açıklama fırsatı tanınmalı."
Tavsiye ederim, reklam değil.
~
"Beraber geçirdiğin vaktini sana hiçbir zaman yeterli gelmediğini fark ettiğinde aşık olduğunu anlarsın. Onun hakkında öğrendiğin her şey senin için birer hazine haline gelir, ne kadar kusurlu olursa olsunlar. Onun etrafındayken ellerin terler ve konuşurken kelimeleri karıştırırsın. O da sana aşıksa, bunlar onun sana daha çok aşık olmasına sebep olur"
F. Scott Fitzgerald, "Kükreyen Yirmiler" olarak adlandırılan 1920'ler Amerika’sının o ışıltılı, caz dolu, lüks ve ihtişamlı manzarasının arkasına gizlenmiş ahlaki çöküşü ve boşluğu muazzam bir zarafetle gözler önüne seriyor. Long Island’ın görkemli malikanelerinden birinde her gece çılgın partiler veren, gizemli ve bir o kadar da zengin Jay Gatsby’nin, geçmişte kalan ve saplantı derecesinde bağlandığı büyük aşkı Daisy Buchanan’ı yeniden kazanma çabasını anlatıyor.
Nick Carraway’in gözünden aktarılan bu hikaye; zenginliğin, sınıf farklılıklarının, yapay elitizmin ve nihayetinde "Amerikan Rüyası"nın o trajik ve amansız çöküşünü simgeliyor. Yeşil ışığın peşinden koşan ama geçmişin akıntısına karşı kürek çekmekten bitap düşen Gatsby aracılığıyla yazar; umudun büyüleyiciliğini ve aynı zamanda ne kadar yıkıcı olabileceğini edebi bir dehayla işleyen, dünya edebiyatının en şık ve hüzünlü başyapıtlarından birini sunuyor.
Eh işte.
Başlarda oldukça yavaş aktığını düşünsem de sade bir dil ve akıllıca olmaya birkaç adımı kalmış bir cinayet romanı, vakit geçirmek için ideal türden. Ha, okumasanız ölmezsiniz ama keyifli vakit geçirtir diyebilirim.
-----SPOILERS-----
Kitaba "Son" isimli bir bölümle başlayıp "Başlangıç" isimli bir bölümle bitirmek güzel bir dokunuştu. Detaylar yer yer çok boğucu gelse de akıcılıktan fazla bir şey kaybettirmedi, merak unsuru ilk 100 sayfa için zayıftı diyebilirim.
Vanessa ve Haruto çifti ile ilgili gerçeklerin açıklandığı andan itibaren ise sonunu hemen hemen tahmin edebildiğim için beni çok fazla etkilemedi ama bu açıklama bölümü takdire şayandı.
Bir onaylanma ve sosyal medya bağımlısı kadın ile özgüvensizlikleri ve sadakatsizliğiyle saç baş yoldurtan bir adamın sinir bozucu evliliği, ne matah.
Temizlik şirketi North ailesiyle hiç görüşmeden, konuşmadan, teyit almadan evlerine bir hizmetçi yolluyor, bu kısım biraz vasattı. Daisy'nin kendi hizmetçisi ile ısrarla karşılaşmamak istemesi de maalesef sadece konu uzasın diye seçilmiş bir senaryo, insan evine temizliğe gelen kişiyi en azından bir kez görmez mi? Yani komik...
Jon hem Katarina hem Charley'e birebir benzer şeyler yaşatıyor, haberlere konu çıkıyor ama ne hikmetse bir bağlantı bulamıyor medya, ancak suçu ispatlanma aşamasındayken "ooo 2 vakası varmış" diye okuyucu aklıyla dalga geçer gibi birkaç paragraf yazıldığından dolayı çok fazla sevemedim.
Açıl Susam Açıl, Alaaddin'in değil Ali Baba'nın hikayesinden bir alıntı, umarım bu detay çeviride kaybolma olarak nitelendirebileceğim bir detaydır aksi takdirde böyle bilgisizlikler beni soğutuyor.
Dikkatli okuyucular bence böyle detayları fark ediyor ve maalesef fark ettikten sonra okumak eziyet geliyor.
Ayrıca, Kit polisin bildiği kontrol ettiği sosyal medya
Bol ters köşeli bir kitap
Bol ters köşeli bir kitaptı normalde çok okuduğum bir tür değil ama elimde bırakamadım her bölüm aklımda acba bu mu yoksa şu mu kilitleri açtı çok başarılıydı iyi ki bu kitabı daha fazla ertelememişim sonunu hiç.bu şekilde beklemiyordum yazarın kalemine hayran kaldım çok iyiyidi