insan aşık olur çünkü onda yolunda gitmeyen bir şey vardır. bu sağlık sorunu olmaktan çok onun zihinsel ikilemiyle ilgilidir, kışın bahar özlemi çekmek gibi. kendimizin, kendimizle yalnız kalmanın dehşetidir bizi aşka çeken, fakat bu aşk sadece bir kez gerçekleşmeli ve asla tekrarlanmalıdır. dersimizi öğrenmemiz gerektiği gibi öğrendiğimizde, hepimizin ve her birimizin, her zaman ve tamamen yalnız olduğunu kavrarız.
hep aynıdır. her zaman diğerini çok arzulayan biri ve diğerini yeterince arzulamayan biri vardır. yeterince arzulamayan ilişkiyi kontrol eder. yeterince arzulamayan oyundan sıkıldığında da ilişki biter.
düşüncelerin uygunsuz bir aradalığı. birbiriyle hiç bağdaşmayan bu tutumlar, nasıl oluyor da aynı kafanın içinde, aynı yatağı paylaşan iki metres gibi yan yana olabiliyordu?
bu dünyada doğmuş olmak ister şans, istet şanssızlık olsun, yaşamını burada geçirmenin en iyi yolu, benim şu anda yaptığım gibi, ilerleyip giden neşeli ve gürültücü bir kalabalığa kendini bırakmaktır.